ReggaeBlues

Meisje in de tropen

2006-08-20T13:29:00.000+02:00

Gisteren stond mijn dag in het teken van muziek maken. Na een urenlange sessie met een collega 's middags was ik het nog niet zat. Ik moest gewoon nog even wat dingen opnemen. Een paar van mijn Dylan-vertalingen stonden namelijk nog altijd niet 'op band'.

Het nogal donkere nummer Shelter from the Storm heb ik vertaald als Schuilplaats voor de Storm. Met het huidige weer in 020 erg toepasselijk overigens.

Verder heb ik Girl from the North Country op een vrije manier vertaald, zodat het ook nog een beetje autobio wordt. Het is geworden Meisje in de Tropen. Uiteraard is de sneeuw uit het origineel gesmolten...

Verder heb ik wat nummers van de demo van mijn band Bont&Blauw toegevoegd, te weten de nummers Wat is het?, Laat me nooit meer los en Praten. Ook een live versie van het nummer Carriéreman heb ik erbij gezet, maar dat is gespeeld met een andere (gelegenheids)band.

Voor de liefhebbers:
http://www.esnips.com/web/charlie1973sMusic

En nu dan karma voor dummies...

2006-08-11T12:56:00.000+02:00

En dan nu helemaal simpel: druk op het driehoekje!

Karma Police nog simpeler

2006-08-10T22:19:00.000+02:00

Een poging om de video direct in deze blog te zetten, is helaas mislukt. Mijn HTML werd niet geaccepteerd want 'tag is not closed'. Daar moet ik nog ff op studeren... In ieder geval is een direct link naar google video natuurlijk ook al een verbetering (al hangt het wel af van je verbinding - als die een beetje traag is lijkt het net op een slechte Hennie Huisman Playback Show).

DRUK HIER voor de video!

Met dank aan petje ;-)

Karma police

2006-08-07T12:23:00.000+02:00

Was zaterdag ff bij moeders thuis om samen met broer de heg te knippen. Ff mijn oude, van plakband aan elkaar hangende gitaar gepakt om een beetje te spelen. Broer heeft het opgenomen. Ongelofelijk wat een relatief goede beeld- en geluidskwaliteit met zo'n simpel cameraatje te bereiken is. Check it out!DRUK HIER om te luisteren!!

Met verward gemoed - MUZIEK

2006-06-06T10:12:00.000+02:00

Okee, al een tijdje aangekondigd, maar hier is dan echt de Dylan tekst op muziek gezet. Let even niet op de opname kwaliteit - het is allemaal in 1 x door de microfoon gespeeld. Geen aparte sporen dus en een minimale bewerking van het geluid. Het gaat om het idee - en een idee help je gelukkig niet zo makkelijk om zeep.DRUK HIER om te luisteren!!

Dokter Pieter Baan - Rap

2006-06-01T13:11:00.000+02:00

Okee, ik heb een manier gevonden om muziek makkelijk te delen via esnips. Ik heb alleen nog niet het nummer 'Met verward gemoed' paraat hier. Dus dat komt nog. Bij wijze van test hierbij een rap genaamd 'Dokter Pieter Baan' over een riff van Seven Nation Army van The White Stripes. DRUK HIER om te luisteren!!

Verward gemoed

2006-05-28T22:13:00.000+02:00

Zoals in een eerdere post aangegeven heb ik het nummer Tangled up in blue van Bob Dylan in het Nederlands vertaald, als 'Met verward gemoed'. Dat heb ik ook maar eens accoustisch opgenomen voor de nieuwsgierigen. Het leek me ook wel eens leuk om hier eens wat muziek te posten. Nu had ik er het volste vertrouwen in dat blogger mij daar behulpzaam zou zijn. Niet dus. Foto's uploaden geen probleem, maar zelfgemaakte mp3-tjes posten gaat niet. Beeld wint het weer eens van geluid (een schande is het!). Ze zullen wel bang zijn dat ze een grote top 40 bieb worden. Hoe dan ook, ik moet dus even wat anders verzinnen. Ik heb nog vrije homepage ruimte bij mijn provider. Ik zal het dus ergens anders neerzetten en hier een link ernaartoe plaatsen.

Meisje in de Tropen

2006-05-26T01:33:00.000+02:00

Weer eens een vertaalpoging gewaagd, met dit keer een iets vrijere vertaling. Heb Girl of the north country zo vertaald dat het liedje een beetje slaat op de situatie met mijn ex-vriendin (en toegegeven, af en toe met een schuin oog naar de vertaling van Bindervoet en Henkes). Niet dat ik er nog zo erg mee bezig ben, maar het is een mooi liedje dat zich er goed voor leent. Het gaat over bezorgdheid om iemand om wie je veel gegeven hebt en die ver weg woont. Ik herken er ook iets van nostalgie in - iemand waarmee je het leven gedeeld hebt is er plotseling uit verdwenen. Dat betekent nog niet dat de klok terug moet worden gedraaid naar de oude situatie. Misschien voor Dylan, maar in ieder geval niet voor mij.

Girl of the North Country / Meisje in de tropen

Well, if you're travelin' in the north country fair,
Where the winds hit heavy on the borderline,
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.

Mocht je ooit reizen door de caribische zee
Waar winden kunnen woeden op zijn tijd
Groet dan haar voor mij, zij die daar leeft
Ooit was zij het ware meisje voor mij

Well, if you go when the snowflakes storm,
When the rivers freeze and summer ends,
Please see if she's wearing a coat so warm,
To keep her from the howlin' winds.

Als je gaat in het orkaanseizoen
Als het waait en giet zo kwaadgezind
Kijk dan voor mij: is zij in goede doen
Beschermd tegen de huilende wind

Please see for me if her hair hangs long,
If it rolls and flows all down her breast.
Please see for me if her hair hangs long,
That's the way I remember her best.

En toe kijk voor mij of zij nog dreadlocks draagt
En zilveren ringen op haar donk're huid
kijk voor mij of zij is geslaagd
Zo herinner ik haar, ten voeten uit

I'm a-wonderin' if she remembers me at all.
Many times I've often prayed
In the darkness of my night,
In the brightness of my day.

Zou ze nog aan me denken, vraag ik me af
Menigmaal smeek ik in mezelf zacht
In het donker van de nacht
Soms zelfs op klaarlichte dag

So if you're travelin' in the north country fair,
Where the winds hit heavy on the borderline,
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.

Dus mocht je ooit reizen door de caribische zee
Waar winden kunnen woeden op zijn tijd
Groet dan voor mij haar die daar leeft
Ooit was zij het ware meisje voor mij

Tangled up in blue

2006-05-12T23:11:00.000+02:00

Heb net een boek gekocht met Nederlandse vertalingen van Bob Dylan teksten tussen 1962 en 1973. Een hele dikke pil, maar gezien het feit dat Dylan ook de afgelopen 33 jaar niet stil heeft gezeten is dit maar een beperkt deel van zijn pennevruchten (en snarenfruit). Maar goed, het is wel de belangrijkste periode. Overigens hebben de vertalers - Bindervoet en Henkes, ook bekend van hun Beatles vertaling - wederom een puike klus geklaard. Een enkel nummer komt metrisch wat ongelukkig uit, maar over het algemeen klopt het helemaal en zijn de taalvondsten niet minder dan groots.

Geinspireerd door deze lieden heb ik me maar eens gezet tot een vertaalpoging van een van de mooiste Dylan nummers die ik ken en die natuurlijk net buiten het bestek van boek valt, want uitgebracht in 1974. Het gaat om 'Tangled up in blue', wat een zeer beeldende, telkens van perspectief verspringende vertelling is over de opkomst en ondergang van een relatie.

Nu geloof ik niet dat ik in 1 x de perfecte vertaling heb geleverd. Dus lezer, voel je vrij om met alternatieve suggesties te komen.De open source gedachte draag ik een warm hart toe, dingen kunnen nu eenmaal zoveel beter worden van een gezamenlijke inspanning, dus gebruik die commentaar knop....

Tangled up in blue / Met verward gemoed

Early one mornin' the sun was shinin',
I was layin' in bed
Wond'rin' if she'd changed at all
If her hair was still red.
Her folks they said our lives together
Sure was gonna be rough
They never did like Mama's homemade dress
Papa's bankbook wasn't big enough.
And I was standin' on the side of the road
Rain fallin' on my shoes
Heading out for the East Coast
Lord knows I've paid some dues gettin' through,
Tangled up in blue.

Vroeg op een morgen, de zon die straalde
Hij vroeg zich af op bed
Of zij misschien veranderd was,
Droeg ze nog steeds een rooie pet
Haar ouders zagen het al niet zitten
Het zou zeker moeilijk worden enzo
De jurk van mama viel niet in de smaak
Pa had geen poen voor een echt cadeau
Hij stond langs de kant van de weg
Het regende op zijn schoenen
Op weg naar de oude kust
Moest hij zijn boete doen
Daarnaartoe
Met verward gemoed

She was married when we first met
Soon to be divorced
I helped her out of a jam, I guess,
But I used a little too much force.
We drove that car as far as we could
Abandoned it out West
Split up on a dark sad night
Both agreeing it was best.
She turned around to look at me
As I was walkin' away
I heard her say over my shoulder,
"We'll meet again someday on the avenue,"
Tangled up in blue.

Zij was nog getrouwd toen we elkaar ontmoetten
Maar de scheiding kwam al snel
Ik hielp haar wel de file uit,
Zij het met iets teveel geweld
We bleven rijden in die auto
Lieten hem achter in het Westen
Onze wegen scheidden op een donk're nacht
Dat was voor ons allebei het beste
Zij draaide zich om en keek naar mij
terwijl ik wegliep bij haar
Ze riep: 'Dit kan het einde niet zijn'
Ooit zien wij elkaar
Weer tijdens de vloed
Met verward gemoed

I had a job in the great north woods
Working as a cook for a spell
But I never did like it all that much
And one day the ax just fell.
So I drifted down to New Orleans
Where I happened to be employed
Workin' for a while on a fishin' boat
Right outside of Delacroix.
But all the while I was alone
The past was close behind,
I seen a lot of women
But she never escaped my mind, and I just grew
Tangled up in blue.

Ik had een baan op de Veluwe
Werkte als een kok voor een poos
Maar ik had het niet echt naar mijn zin
En op een dag werd ik moe van de tournedos
Dus trok ik naar het Oosten toe
Daar ging ik een tijdje aan de slag
Werkte op een vissersboot
Vlakbij Nagorno-Karabach
De hele tijd dat ik alleen was
Door het verleden nagezeten
Zag ik vrouwen bij de vleet
Maar ik kon haar niet vergeten
Ik hield me niet meer goed
Met verward gemoed

She was workin' in a topless place
And I stopped in for a beer,
I just kept lookin' at the side of her face
In the spotlight so clear.
And later on as the crowd thinned out
I's just about to do the same,
She was standing there in back of my chair
Said to me, "Don't I know your name?"
I muttered somethin' underneath my breath,
She studied the lines on my face.
I must admit I felt a little uneasy
When she bent down to tie the laces of my shoe,
Tangled up in blue.

Zij werkte in een blote tieten bar
Waar ik een biertje deed
Ik bleef maar kijken naar haar gezicht
Waar het licht zo fel langs gleed
Later toen de tent leegliep
En ik op het punt stond om te gaan
Kwam ze ineens achter mijn stoel
Ze zei: 'Zeg me, wat is je naam?'
Ik mompelde wat onder mijn adem uit
Ze bekeek de rimpels op mijn gezicht
Een beetje ongemakkelijk wat het wel
Ze bukte en strikte mijn veters gericht
Vast en zeker goed
Met verward gemoed

She lit a burner on the stove and offered me a pipe
"I thought you'd never say hello," she said
"You look like the silent type."
Then she opened up a book of poems
And handed it to me
Written by an Italian poet
From the thirteenth century.
And every one of them words rang true
And glowed like burnin' coal
Pourin' off of every page
Like it was written in my soul from me to you,
Tangled up in blue.

Ze deed een gehaktbal in de pan
En bood een pijpje aan
Ze zei: 'Ik dacht dat je nooit hallo zou zeggen'
'Zo stil je daar stond te staan'
Toen opende ze haar dichtbundel
En gaf deze aan mij
Geschreven door een Italiaanse dichter
In de 13e eeuw staat erbij
En al die woorden waren waar
En gloeiden als hete kolen
Vlogen van elke bladzijde af
Geschreven in mijn ziel verscholen
Met jou op gelijke voet
Met verward gemoed

I lived with them on Montague Street
In a basement down the stairs,
There was music in the cafes at night
And revolution in the air.
Then he started into dealing with slaves
And something inside of him died.
She had to sell everything she owned
And froze up inside.
And when finally the bottom fell out
I became withdrawn,
The only thing I knew how to do
Was to keep on keepin' on like a bird that flew,
Tangled up in blue.

Ik heb een tijdje bij ze in West gewoond
In een kelder bij de brug
's Avonds hadden de kroegen muziek
En de revolutie hing in de lucht
Toen begon hij met zijn slavenhandel
En iets in hem stierf af
Zij moest alles verkopen wat ze had opgebouwd
En raakte aan de bedelstaf
Toen het uiteindelijk verkeerd afliep
Hield ik me afzijdig
Het enige dat ik wist te doen
Was blijven volhouden gelijktijdig
Zoals een vogel doet
Met verward gemoed

So now I'm goin' back again,
I got to get to her somehow.
All the people we used to know
They're an illusion to me now.
Some are mathematicians
Some are carpenter's wives.
Don't know how it all got started,
I don't know what they're doin' with their lives.
But me, I'm still on the road
Headin' for another joint
We always did feel the same,
We just saw it from a different point of view,
Tangled up in blue.

Nu ga ik dan weer terug
Ik wil haar sowieso weer zien
Alle mensen die we vroeger kenden
Zijn een illusie gebleken sindsdien
Sommigen zijn wiskundigen
Anderen vrouwen van
Ik weet niet meer hoe het allemaal begon
Wat zijn ze met hun leven van plan
Maar ik ben nog steeds onderweg
Naar het volgende wegrestaurant
Wij voelden altijd hetzelfde
Maar zagen het van een andere kant
Tegemoet
Met verward gemoed

Postingproblemen

2006-04-24T18:55:00.000+02:00

Blogger hapert een beetje de laatste tijd. Ff checken of dit ergens toe leidt...

Ambtenaren toch gezelliger

2006-04-14T19:03:00.000+02:00

Gisteren een interdepartmentaal ambtenarenfeessie gehad, wat erg gezellig was. Ook nadat ik de overheid alweer een aantal jaartjes heb verlaten, blijft het leuk de oude habitat op te zoeken. Zelfs meegeweest op een skireisje met jonge ambtenaren. Ik kan er niet helemaal de vinger opleggen, maar bankiers en ambtenaren zijn toch allebei een ander slag mensen en ik heb de neiging de laatste slag toch net iets gezelliger te vinden. Zo hebben de overheidsdienaren een veel hoger ontwikkelde borrelcultuur. Bij deze diepgravende observatie laat ik het even nu.

Over alles en nergens

2006-04-12T19:32:00.000+02:00

Heb maar ff de subtitel van de blog veranderd. Over de caribbean zal het namelijk zeer zeker niet meer gaan. Omdat een nadere specificering van mijn toekomstige schrijfseltjes ontbreekt, voldoet voorlopig de omschrijving 'weblog over alles en nergens' prima. Het levert ook een belangrijke bijdrage aan het managen van de verwachtingen: het is moeilijk lezers teleur te stellen als ze totaal blanco zijn en dus niets verwachten.

Het kan dus van alles zijn.

Ik heb een geducht gedicht gedacht.

Tot snel!

Radiostilte doorbroken

2006-04-11T18:40:00.000+02:00

De laatste bijdrage was alweer van 11 november. Ik realiseer het me nu pas, die dag is het Sint Maarten - isn't it ironic? Nu, precies vijf maanden later, denk ik er weer eens aan om een stukkie te schrijven. Na een aantal vakanties - Brazilie, Zuid Afrika en weekje ski in Frankrijk - is het hoofdje toch weer een beetje opgefrist. Ook een nieuwe woning helpt natuurlijk. Ik had alleen niet gedacht dat het besef een nieuw leven te beginnen, je ook doet realiseren dat het oude leven echt voorbij is. Over de drempel naar de nieuwe woning flitst alles in volle glorie nog een keer voorbij - ook omdat spullen die herinneren aan de episode hiervoor ineens weer uit de verhuisdozen tevoorschijn komen. Niet dat het verder geeft. Ik ga ervanuit dat weglopen voor gevoelens en gedachten geen enkele zin heeft en ik kies dan ook voor 'confrontatie'. De foto's van mijn ex blijven gewoon onderdeel van de fotocollages aan de muur. Ze is onderdeel van mijn leven geweest, we zijn niet met ruzie uit elkaar gegaan en bovendien verwijt ik haar ook niets. Volgens mij ben ik er nu wel redelijk klaar mee - in positieve zin. Dat merk ik bij mezelf ook aan andere dingen, maar daarover later meer...

Therapie zonder kapstok

2005-11-12T00:23:00.000+01:00

Exit thema. Exit structuur. Bijdragen aan deze blog zullen voorlopig kapstokloos zijn. De enige gemene deler waar ik voor kan instaan, is dat ze voortkomen uit mijn gedachten en gevoelens - de 'reggaeblues'. Voorlopig vertrouw ik op de therapeutische werking van het luchten van hart en hersenen, door middel van wat schrijverij. Lees de bijsluiter: alleen voor liefhebbers.

Het korte verhaal over SXM (vorige bijdrage) valt iets uit te breiden. De keuze voor niet emigreren, was namelijk ook een keuze voor het einde van mijn relatie. Dat maakte de keuze ook zo verdomde moeilijk. Ik zal proberen in een aantal bijdragen wat meer te zeggen over mijn overwegingen en gevoelens.

In ieder geval kan ik zeggen dat ik denk dat ik de juiste beslissing heb genomen. Ik voel vooral opluchting en het wegvallen van een zware druk om iets tegen mijn natuur in te gaan doen. Tegelijkertijd mis ik wel mijn maatje en voel ik een leegte. Ook al heb ik ervoor gekozen iets niet te doen omdat het niet goed voelde, dat betekent nog niet dat ik me nu wel goed voel. Toch heb ik volop vertrouwen in de Rock 'n Roll wijsheid van Mick Jagger: 'Time is on my side'. Uiteindelijk is tijd nog altijd een effectief medicijn gebleken, van verkoudheid tot gebroken hart. Voorlopig ga ik een flinke dosis nemen...

Kort verhaal over Sint Maarten

2005-11-08T19:29:00.000+01:00

Ken je die mop van die man die naar Parijs ging? Die ging niet... Vul voor 'Parijs' 'Sint Maarten' in en je hebt zo'n beetje mijn situatie. Waarom? Daar kan ik een lang en een kort verhaal over vertellen - ik zal volstaan met het korte: het voelde gewoon niet goed. Dat werd meer het geval naarmate het dichterbij kwam. Als je buikpijn krijgt van een gedachte , dan kun je beter die gedachte niet omzetten in daden. Ik kon het gewoon niet.

Wat er nu met deze blog gebeurt, weet ik nog niet. De aanleiding - emigratie naar Sint Maarten - is nu eenmaal weggevallen. Dat verklaart ook de weinige nieuwe posts in de afgelopen tijd. Een eventuele doorstart zal in ieder geval niet plaatshebben met hetzelfde thema. De 'blues' heb ik nu in ieder geval wel, maar dat is onderdeel van het langere verhaal...

In ieder geval wil ik de lezers - trouw, dan wel toevallige voorbijgangers - bedanken voor de interesse in mijn pennevruchtenl. Misschien tot ziens!

Geen goudmijn maar goudpijn

2005-07-21T09:22:00.000+02:00

Ik geloof dat ik al eens heb uitgerekend hoe lang het zou duren voor ik via de google advertenties een kratje bier bij elkaar zou verdienen. En dat was lang... De vooruitzichten zijn in de tussentijd niet verbeterd. Het is inmiddels überhaupt de vraag of de middelen voor aanschaf van het blonde vocht mij gedurende mijn resterende levensverwachting nog gegund zijn. Het is maar goed dat ik er niet van hoef te eten (en drinken).

Ook Google heeft door dat de bezoekers van mijn site maar niet op de advertenties willen klikken (dat zou heel veel inkomsten voor Google betekenen, maar ook een beetje voor mij - is de hint duidelijk?). Contentgerelateerde advertenties leverden tot nu toe weinig hits op. Dus schiet de Google-robot de laatste tijd vanuit de heup: vooral dating-sites sieren mijn side-bar - what's next?

Eigen volk eerst!

2005-07-16T22:26:00.000+02:00

In Nederland is steeds meer rechtse prietpraat te horen is als het gaat om immigratie en integratie van allochtonen. Maar op Sint Maarten kunnen ze er ook wat van. Niet ongewoon zijn laatdunkende opmerkingen over arbeidsimmigranten van andere caraïbische eilanden die het economisch wat minder getroffen hebben. Van hen wordt dankbaarheid en nederigheid verwacht voor het feit dat ze überhaupt werk krijgen - de baantjes in de horeca waar Sintmaartenaren zich zelf te goed voor voelen. Deze buitenlanders moeten vooral niet gaan denken dat Sint Maarten hun eiland is!

Maar dat zijn niet de enige 'vijanden' die de Sintmaartenaren bedreigen. Zo heb je Curacao dat de federale belastingopbrengsten niet eerlijk zou verdelen en dan is er natuurlijk de haat/liefde verhouding met het verre Nederland. Tja, het moet niet meevallen eilander te zijn.

Nu is er een aftredend voorzitter van de kamer van koophandel die uitgesproken ontevreden is over zijn opvolging. Waarom? De man die in zijn voetsporen treedt is namelijk geen Sintmaartenaar. Schande! Iedereen weet toch dat alleen Sintmaartenaren uit het juiste hout gesneden zijn?

Niet kwaliteit staat dus voorop, maar de geboorteplaats die vermeld staat in het (overigens Nederlandse) paspoort. Lijkt me niet de kortste weg naar beter bestuur. De beste man verdedigt zijn betoog door te stellen dat het oude koloniale regels zijn waardoor zomaar iedereen mag deelnemen aan besturen e.d. - en iedereen weet dat wat in de koloniale tijd bedacht is, per definitie slecht moet zijn. Onderweg naar onafhankelijkheid moet Sint Maarten volgens hem eigen mensen op sleutelposities hebben. Volgens mij heb je gewoon mensen nodig met strategisch inzicht die hun werk verdomde goed doen. Het artikel is overigens te lezen op: http://www.amigoe.com/artman/publish/article_13305.shtml

Misschien is mijn oordeel wel te hard en horen dergelijke nationalistische oprispingen wel bij de geboorte van een nieuw land. Maar duidelijk is ook dat Sint Maarten geen grote inspanningen nodig heeft op het gebied van mentale natievorming. Met zoveel vermeende vijanden om zich heen, voelt men zich al snel onderling verbonden.

Tussenstand: 7

2005-07-11T16:48:00.000+02:00

Het was het me het weekendje wel op Sint Maarten. Toeristisch gezien is dit het laagseizoen, maar wat betreft criminaliteit lijkt de cyclus wel omgekeerd. Zaterdag is er een man in zijn hoofd geschoten ('wacht even er schiet me iets te binnen'), zonder fatale gevolgen overigens. Maar een andere man is voor zijn woning vakkundig doorzeefd door een viertal bewapende inbrekers. Daarmee staat de teller nu op 7 - zonder de 2 doden door politiekogels meegerekend.

Dit nieuws riep bij mij de vraag op of 7 moorden nou veel is. Als we de stand vertalen naar jaarbasis dan komen we uit op iets meer dan 11 moorden, maar dat ronden we vriendelijk naar beneden af. Ik ga ervan uit dat dit alleen aan de Nederlandse kant is omdat de krant expliciet Sint Maarten noemt en niet Saint Martin. Dat betekent 11 moorden op 40 duizend inwoners. Maar als we de pak hem beet 20 duizend illegalen ook nog aan het Nederlandse deel toerekenen, dan komen we uit op 18 moorden per 100 duizend inwoners (naar beneden afgerond). De kans op een onnatuurlijke dood (ongelukken daargelaten) op Sint Maarten bedraagt dus minder dan 18 duizendste van een procent. Kortom, als je 50 jaar op het eiland zou wonen, dan is de kans 99,1% dat je in ieder geval niet door moord om het leven komt. Een hele geruststelling...

Laten we het eens vergelijken met Nederland. In 2003 stierven 1,2 per 100 duizend mensen door toedoen van een medemens. Dat is toch ff 15 keer zo weinig als mijn vriendelijke berekening van de Sintmaartense moordratio. Zelfs het bovengemiddeld gevaarlijke Rotterdam komt maar op zo'n 3 per 100 duizend. Dat zet toch aan het denken...

Op zich hoort moord er natuurlijk gewoon bij - de wereldgeschiedenis en mensheid lijken niet zonder te kunnen. Zo bestaat naast het oudste beroep en de oudste beweging ter wereld, ook de ouderwetse gewoonte om elkaar de hersens in te slaan. Blijft staan dat het onprettig is er slachtoffer van te worden. Uitbannen van diepgeworteld evolutionair gedrag valt niet mee, maar sommige landen blijken wel (on)succesvoller dan andere.

Overigens komt uit de cijfers een beeld naar voren van de 'Nederlandse moordpraktijk' waar ik nooit zo bij stil had gestaan. Zo blijkt in Nederland zo'n tweederde van alle moorden met een vuur- of steekwapen te worden gepleegd. Doodslaan, -schoppen of verstikking komt maar in 1 op de 5 gevallen voor. Maar liefst 4 op de 5 moorden vinden plaats in de woning van het slachtoffer, terwijl huishoudelijke omstandigheden (ruzie over de afwas neem ik aan) nauwelijks als motief wordt genoemd. Het belangrijkste motief - 2 op de 3 gevallen - is ruzie die niet valt onder huishoudelijke omstandigheden. Nu maak je meestal ruzie met mensen die je kent - zeker in je eigen woning - dus het lijkt er op dat je vooral bang moet zijn voor bekenden die niet tot je eigen huishouden behoren. Feestjes zijn een risico! Frank Boeien had gelijk: ik ga nooit meer naar een verjaardagsfeest... (omdat ze gevaarlijk zijn...)

Een beetje demografie en economie...

2005-07-08T12:57:00.000+02:00

Regelmatig willen mensen weten hoeveel inwoners Sint Maarten nou heeft. Nou, het gaat om bijna 100 duizend mensen, iets kleiner dan Maastricht, Zwollywood en Sweet Lake City, maar groter dan Hillywood en Leeuwarden. De bevolkingsomvang komt het dichtst in de buurt bij die in steden als Alkmaar en Heerlen. Er zit maar een echte voetbalstad tussen, maar ja...

Die kleine 100 duizend bestaat uit zo'n 40 duizend geregistreerde inwoners op Nederlands Sint Maarten en zo'n 35 duizend op Saint Martin. Dat telt inderdaad niet op tot 100 en dat komt omdat er naar schatting nog zo'n 20 duizend illegalen rondlopen. Met één op de vijf is dat best veel. Veel illegalen vinden emplooi in de toerismesector. Soms als straatverkoper, soms in hotels en restaurants als bordenwasser, kamermeisje etc. Veel illegalen komen uit Jamaica, de Dominicaanse republiek en Haiti. Verder zijn er ook veel Indiërs - meestal legaal - die winkels runnen.

Sint Maarten is met 100 duizend man veel groter dan Saba en Statia (Sint Eustatius) die beide nog geen 2 duizend inwoners hebben. Ook andere eilanden in de buurt - Sint Barths, Anguilla, Antigua en Barbuda, Saint Kitts en Nevis - halen de omvang van SXM niet, waardoor Sint Maarten toch iets van een regio-functie heeft. Ook al omdat het een duty-free-port is en de winkels vol liggen met goedkope spullen. Je kunt zeggen dat de Indiërs naar Sint Maarten komen om spullen uit China van de hand te doen aan Jamaicanen en Amerikaanse toeristen. Geglobaliseerder kan bijna niet...

Pief paf poef

2005-07-05T18:14:00.000+02:00

Ff kort stukkie. Nog altijd geen nieuws over mijn mogelijke nieuwe werk. Het is nog altijd een oefening in geduld. Dan dus maar een paar nieuwsfeitjes uit Sint Maarten.

De piefpafpolitie (PPP) blijkt daar dus te schieten op verdachten. Praten kan altijd nog... Zo las ik een bericht met ongeveer de volgende strekking. Enkele weken terug is een moord gepleegd (op een muzikant, maar dit terzijde). De politie werd getipt dat de vermoedelijke dader zich op zeker moment zou bevinden in een of ander drugshuis in Dutch quarter (overigens dezelfde regio waar de eerdergenoemde moord plaatsvond). Dus gingen de piefpaffers er eens een kijkje nemen en kwamen tot de ontdekking dat iemand zich in de bosjes begaf. Hmmm.... dat kon de verdachte weleens zijn! 'Kom uit de bosjes te voorschijn, vlegel!', of iets dergelijks schijnt te zijn 'gewisseld'. Waarop de verdachte zich in beweging zette, maar daarbij bewoog in de richting waar de politie nou net niet was. Toen dacht de politie, misschien stopt hij wel als we eens van pief paf poef doen. Nou, die tactiek werkte dus uitstekend - de verdachte heeft geen stap meer gezet en kon in een ambulance naar het ziekenhuis worden vervoerd. Het einde van de dag heeft ie niet meer meegemaakt. Dat scheelt natuurlijk weer een juridisch proces, om van uitgespaarde gevangeniskosten maar te zwijgen.

Een ander opbeurend bericht ging over een overval op de Kentucky Fried Chicken, die om half twaalf 's avonds nog goed gevuld was met klandizie (zie ook de eerdere bijdrage: fit of vet op Sint Maarten). Naast het buitmaken van geld uit de kassa en van wat overtollige financiële middelen van klanten heeft een van de jongemannen zich tegoed gedaan aan een stuk kip. Het grootste deel at hij echter niet op en gooide hij op de grond. Niet echt netjes opgevoed dus... Het duo was gemaskerd en een van beide heren droeg zelfs een masker van de thans onder de robbers zeer trendy kleur roze ('Huiver! Ik ben de roze robber' - ze zouden zomaar weggelopen kunnen zijn uit een Suske en Wiske). Op zich een opvallende kleur in een regio waar nogal wat homofobie aanwezig is, helemaal onder deze loodschietende beroepsgroep. Hoe dan ook, het ging de heren kennelijk niet alleen maar om het geld (en de kip...), maar ook om de kick. Zij lieten nog een boodschap achter (nee niet op toilet) voor de politie: " zeg de politie dat 'scary movie' hier was". Om een clou achter te laten, lijkt met niet echt getuigen van intelligentie door deze 'Kentucky Clowns'. Wat ik van jarenlange ervaring met Duitse krimi's en Amerikaanse misdaadseries wel heb geleerd, is dat boeven die een clou achterlaten diep van binnen eigenlijk willen worden gepakt (no pun intended). Dus deze jongens vinden ze nog wel, temeer daar het ging om daders die met lokale engelse tongval spraken. Hopelijk zijn ze wel net slim genoeg, om niet weg te rennen van de politie - want je weet hoe dat afloopt...

Wereldfestival

2005-06-26T12:29:00.000+02:00

Omdat het een beetje druk is op mijn werk en ik komende week drie deadlines heb (eigenlijk vier, maar één project moet maar wat naar achter geschoven worden) heb ik wat werk mee naar huis meegenomen. Het is er helaas niet echt het weer voor... Maar ik heb ook bedacht dat een paar productieve uurtjes genoeg moeten zijn, zodat ik nog even genieten van het weer. Zag vanochtend bij mijn jog-rondje door het park dat er een wereldfestival is, met o.a. muziek uit Cuba en Brazilië. Vriendin is op Capoeira-weekend dus vertoeft sowieso al in Braziliaanse sferen. Haal zo ff mun moeder op want die houdt wel van levende muziek. Laatst zelfs ff de kroeg met d'r ingeweest op een bluesfestival dat toevallig aan de gang was in Nieuwkoop na een familiefeestje. Maar goed, nu eerst nog een beetje arbeid...

ReggaeBluesCalypso!

2005-06-24T12:35:00.000+02:00

Op het Sintmaartense carnaval is er ook altijd een calypso competitie waar iedereen aan mee mag doen. Meestal zijn er maatschappijkritische teksten en er wordt ook flink op de man/vrouw gespeeld. Misschien dat ik eens een poging moet wagen voor een lied, bijvoorbeeld met als refrein:

well you mrs Verdonkey
why you lock da door and throw away the key
'cuz you don't want nobody to entry
but it also my country
I telling you tis slavery

Dat lijkt me redelijk een refrein dat in de smaak zou vallen, al hangt misschien de verteerbaarheid van het s-woord af van de etniciteit van de mond waarmee het gezongen wordt. Andere kandidaatonderwerpen zijn de olievlek die gemorst is voor de kust en problemen met de bekostiging van het ziekenhuis waardoor mensen geen zorg krijgen. Ook de overdreven aandacht van de Amerikaanse massamedia over een vermist meisje op Aruba (in de VS zijn namelijk alle vermisten al terecht...) krijgt de handen vast wel op elkaar. Gelukkig is er altijd wel wat aan de hand om een klaaglied aan te wijden...

ReggaeBlues Revisited

2005-06-15T09:07:00.000+02:00

Ben van het weekend een beetje bezig geweest met muziekpielen op de computer om te komen tot een cross-over van reggae en blues. Min of meer is het wel gelukt om er iets aardigs uit te krijgen. Met een bluesy basrif en bluesakkoorden op een reggaeritme - weliswaar niet helemaal in een bluesschema. Het resultaat is dus wel grappig en het blijkt wel degelijk te kunnen. Maar de uitvoering is nog wel redelijk belabberd. Het komt vrij nauw aan op goed tellen en daarvoor had ik een ongelukkige drum-loop gemaakt. Zodra ik het allemaal wat strakker en toonbaarder heb zal ik een MP3-tje op de site zetten.

Overig nieuws

2005-06-13T13:10:00.000+02:00

Mijn laatste bericht is al weer ff geleden, dus het is tijd voor een nieuw stukkie. De verklaring voor de mediastilte moet vooral gezocht worden in een gebrek aan nieuws over mijn individuele situatie ten aanzien van Sint Maarten.

Er IS natuurlijk wel nieuws te melden als het gaat om het caribisch gebied. Met name de op Aruba verdwenen Amerikaanse tiener Natalee Holloway houdt de gemoederen bezig. Niet alleen in Amerika, ook in de rest van het Caribisch gebied. Het kan namelijk toch de toerismesector een flinke tijd verzieken. Dat komt door overreagerende Amerikanen. Als er een bomaanslagje in Parijs is, besluiten ze om meteen maar heel Europa links te laten liggen. Nu er wat op Aruba aan de hand is - mogelijk moord, al moet dat nog maar blijken - kunnen ook Curacao en wie weet Sint Maarten op minder boekingen rekenen. Kijkend naar criminaliteit verschillen Aruba en Curacao overigens als dag en nacht. Aruba blijft een erg veilig eiland. Maar of die perceptie op het Amerikaanse netvlies blijft staan na de massamediale invasie? Naast het evidente, is het ook om puur toeristische redenen te hopen dat de waarheid - die ongetwijfeld een keer aan het licht zal komen - niet al te gruwelijk is...

Ook al is het er warm, de afgelopen tijd heeft het wel elke dag een beetje geregend op SXM - en dat blijft de komende dagen nog zo (zie ook de link rechts). Afgelopen week kwam er zelfs zoveel neer in korte tijd dat een hoop rotsen van de heuvels spoelden, zodat het verkeer flinke hinder ondervond. Vrijdag hebben enkele scholen zelfs de deuren gesloten.

Vriendin is al flink bezig met het in dozen stoppen van spullen en weggooien van dingen die niet meegaan naar SXM. Van sommige spullen is het wel jammer. Omdat ze daar een ander voltage hebben (110 V, zoals in Amerika) zijn sommige spullen daar niet te gebruiken. PC's bijvoorbeeld wel (aan te passen via een schuif), maar stereoapparatuur en de breedbeeld teevee niet (voor de teevee verschilt overigens ook nog eens de technologie). We moeten dus wel een beetje aan kapitaalvernietiging doen.

Massagetechnieken

2005-06-04T18:16:00.000+02:00

Gisterenavond ff gebeld met mijn mogelijk nieuwe baas. Hij meldde dat het proces aan de gang is. Hij was bezig geweest met de nodige massage-werkzaamheden om te bespoedigen dat het voorstel over mijn aanstelling goed zou landen bij de mensen die eventueel op de rem zouden kunnen gaan staan. Het is strategisch wel zo slim om ervoor te zorgen dat besluiten in de gremia waar ze genomen moeten worden uiteindelijk hamerstukken zijn. Dat voorkomt verrassingen.

Wat nog wel een verrassing is, is de functie-inhoud. Daar hebben we het eigenlijk nog nauwelijks over gehad. Al is het proces - en de volgorde - misschien wat ongebruikelijk, op zich maakt dat de boel wel zo interessant.

Mij werd op het hart gedrukt dat eraan gewerkt wordt en dat ik daar op moet vertrouwen. Dat doe ik dan ook maar. Veel keuze heb ik overigens niet...

Fit of vet op Sint Maarten?

2005-06-04T17:32:00.000+02:00

Het is niet zo dat ik er nou ongelofelijk mee worstel, maar een paar kilo lichaamsgewicht zou er op zich wel af mogen (Let op: 'een paar' is geen 10 ofzo). De torso net dat ene tikkeltje strakker. De riem net één gaatje verder. Het gaat erom een halt toe te roepen aan het proces van uitdijen dat na de dertig dreigt - zeker voor kantoorpikkies zoals ik.

In dat licht bezien is Sint Maarten een uiterst gevaarlijke omgeving voor me. In de hete zon is de lichaamsbeweging beperkter dan in Nederland. Er is niemand die lange stukken te voet aflegt : je komt bezweet en oververhit aan en daar wordt niemand blij van. Fietsen is alleen voor waaghalzen - automobilisten zijn geen fietsers gewend en schrikken dus maar van je. Bovendien is het heuvellandschap niet echt fietsvriendelijk - omhoog heb je wel een heel kleine versnelling nodig en omlaag verslijt je binnen no time je remblokken - als je niet in de afgrond wil storten. Bovendien is het om een uur of 6 al donker en dat vergroot het veiligheidsgevoel ook al niet. Mensen doen dus alles met de auto. Boodschappen. Uitgaan. Zelfs de zondagse wandeling die veel Nederlandse families maken, gebeurt op Sint Maarten op wielen: going for a spin is een populair tijdsverdrijf.

Het zal dan ook niet verbazen dat de lokale bevolking soms een wat hogere biomassa-index heeft dan ideaal is. Er wordt niet veel verbrand, terwijl de nodige caloriën aan fastfood binnenkomen. Een zekere aanleg om dik te worden zal overigens ook wel meespelen.

Wat betekent dat voor mij? Flink oppassen! Zonder dagelijks stukkie fietsen naar het station en het loopje naar de bakker, in een klimaat waarbij je al moe wordt als je naar sporten kijkt, ligt het uitdij-gevaar op de loer. Want juist al die dagelijkse beweging schijnt meer zoden aan de dijk te zetten dan een paar keer per week squashen, hardlopen of skaten.

Gelukkig is er ook nog goed nieuws op dit front. Het schijnt zo te zijn dat mensen in de winter wat zwaarder worden - een soort vetreserve opbouwen zeg maar - wat er dan in de zomer weer af kan gaan (maar daar moet je soms wel wat voor doen). Aangezien Sint Maarten geen winters kent, zal dat wintereffect zich niet voordoen, waardoor je gemiddeld lichter bent. Misschien valt het per saldo dus allemaal wel mee...

Groeipijn

2005-06-02T09:07:00.000+02:00

Nog geen nieuws voor mij vanuit SXM. Vanwege het tijdsverschil is het normaalgesproken mogelijk 's avonds te bellen, maar vanwege andere bezigheden deze week (zomeravondvoetbal, verjaardag nichtje, uit eten) is dat er nog niet van gekomen. Dus dat wordt morgen als er dan nog geen reactie binnen is.

Een verjaardagbezoekje aan mijn nichtje doet me wel weer beseffen dat het jammere aan het Sint Maarten avontuur is dat mijn opgroeiende neefje en nichtjes hun groei tijdens mijn afwezigheid natuurlijk niet stilzetten. Als ik dan 1 keer per jaar terug zou komen, dan zijn ze voor mijn gevoel ineens weer een jaar ouder geworden. Erg jammer, anderzijds zijn er nu eenmaal geen opties zonder nadelen. En misschien is het haalbaar om vaker terug te komen, misschien ook voor het werk.

Iets heel anders is dat ik twee nieuwe links heb toegevoegd. Zo valt met een druk op de knop te bekijken wat het huidige weer is op SXM en wat de vooruitzichten voor de komende dagen zijn. De travelplanners link is van een reisbureau op Sint Maarten. Daarmee is voor bezoekers aan SXM te checken wat het kost om naar bijvoorbeeld Puerto Rico of Dominica te vliegen (via het menu air tickets - de planner op het beginscherm werkt niet).

Huisraad en netwerkplanning

2005-05-31T17:37:00.000+02:00

Tijdens mijn studie had ik bij het vak bedrijfshuishoudkunde een onderdeel netwerkplanning. Dan moest je kijken welke activiteiten per se af moesten zijn voor je aan de volgende activiteit kon beginnen. Zo kon je helemaal terugrekenen waarmee je moest beginnen en bij welke activiteit een vertraging desastreus was omdat deze zou doorwerken in de hele planning. Aangezien ik niet altijd zo'n georganiseerd persoon ben - en me daar overigens prima bij staande kan houden en zelfs nog heel gelukkig kan zijn ook - houdt ik me normaalgesproken verre van dit soort planningsexercities. Maar misschien moet ik er nu toch een beetje aan geloven...

Wat wil het geval? Vriendin heeft gisteren de knoop doorgehakt en is ingegaan op een van beide aanbiedingen. Per 1 september gaat ze aan de slag. Om dat ze op Sint Maarten nog een en ander moet regelen - en even acclimatiseren - gaat ze er waarschijnlijk al half augustus naartoe. Ook moet ze daar dan op zoek naar een appartement. Hoewel het de bedoeling is dat ik ook naar SXM ga, is nog niet duidelijk wanneer dat gebeurt. Ondertussen blijf ik in Utrecht wonen, inclusief huisraad, omdat dit ook de verkoop van het huis schijnt te vergemakkelijken. Maar wanneer dat huis wordt verkocht weten natuurlijk ook alleen de sterren - maar het zou handig zijn als dat gebeurt voordat zij (of ik) vertrekt. Als zij nou een mooi appartement vindt, dan heeft zij daar zonder huisraad natuurlijk weer weinig aan. Kortom, het zou mooi zijn als alles op zijn plaats valt, maar dat is geen garantie.

Als ik in oktober of november zou kunnen beginnen zou dat redelijk ideaal zijn. Dan kan ik voor mijn werk nog een paar projecten afronden. Bovendien zit vriendin toch de eerste tijd op Curacao voor de nodige kennismaking en training (is eigenlijk ook letterlijk kennis maken toch?), dus is waarschijnlijk pas vanaf oktober op Sint Maarten zelf. Het is misschien een gezelliger begin als zij er ook is...

Maar goed, die hele planning staat of valt met een aanbod van mijn eventuele nieuwe collega's...

Het dulden van geduld

2005-05-30T13:41:00.000+02:00

Heb nog niets gehoord van mijn potentiele werkgever. Van het weekend een mailtje gestuurd om te vragen of er al meer duidelijkheid was - niet per se over een besluit an sich, maar in ieder geval over de tijdshorizon waarbinnen dat verwacht kan worden. Ik neem aan dat ik daar deze week toch in ieder geval een antwoord op krijg. Ook al luidt dat misschien: 'de discussie met de personeelsafdeling is nog altijd gaande en er is nog geen besluit genomen'. We zullen zien. Het is maar goed dat ik gezegend ben met een gezonde portie geduld.

Terwijl ik nog niets weet, moet mijn vriendin vandaag of morgen kiezen tussen haar twee aanbiedingen, maar daar lijkt ze wel uit te zijn. Sowieso moet ze beginnen per 1 september, dus dat betekent hoe dan ook het nodige geregel binnenkort. Huis, huisraad, auto, verzekeringen - je kunt je er wel wat bij voorstellen.

Mocht mijn baan nou afketsen, dan zitten we wel even in een lastig parket. Zij daar, ik hier. Zonder baan verkassen lijkt me namelijk niet zo'n fijn plan. Maar goed, ik ga er nog altijd vanuit dat die baan wel wat wordt. Dat er nu even een uitzondering door de bureaucratische molen moet, maar dat enthousiasme uiteindelijk de bureaucratie kan verslaan.

Vriendin voor keuze

2005-05-25T14:43:00.000+02:00

Mijn vriendin heeft twee aanbiedingen voor werk op Sint Maarten op zak en staat nu dus voor de keuze. Het zijn twee hele verschillende functies en dat maakt de keuze ook wel weer lastig: een managementfunctie en functie als auditor/adviseur. De ene functie is per 1 september (!), de andere zou nog wat kunnen worden uitgesteld tot 1 januari. De aanbiedingen zijn beperkt houdbaar - tot het einde van de maand - dus er moeten knopen worden doorgehakt...

Zelf heb ik nog niets concreets dus is het nog ff afwachten. Alvorens de overstap te wagen heb ik toch echt een (leuke) baan nodig. Er moet toch brood op de plank komen en ook intellectuele bevrediging is een eerste levensbehoefte. Zit nou eenmaal hoog in de piramide van Maslow...

Het kan dus zijn dat mijn vriendin al beslissingen moet nemen voordat ik meer weet. Maar goed, voorlopig hebben we nog alle ballen in de lucht.

Logica in de lucht

2005-05-23T21:58:00.000+02:00

Vandaag geluncht met een bevriende collega - tevens oud-klasgenoot. Even de vorderingen op SXM doorgenomen. Hij houdt zelf erg van reizen naar zonnige oorden dus zag het al helemaal voor me zitten. Hij beloofde in ieder geval een keer langs te komen als het allemaal zover zou komen. We zullen aan een logeerkamer denken HJ...

Wilde eigenlijk muziek gaan maken op de computer, maar vanavond heb ik in plaats daarvan weer eens even gekeken naar welke oorden ik allemaal op korte of langere vakantie zou kunnen vanuit SXM. Via de sites van lokale reisbureaus, het vliegveld, de verschillende vliegmaatschappijen en de beschrijving die lonelyplanet.com geeft, valt een redelijk beeld te verkrijgen. Van regenwoud tot grote stad, van strand tot vulkaan, van Spaans tot Frans tot Papiaments, van zeilen tot chillen, erg veel mogelijkheden. Alleen skieen is wat moeilijker snel te bereiken.

En wat me opviel is dat het niet meevalt om naar Cuba te komen. Er zijn iig geen rechtstreekse vluchten. En Puerto Rico - normaalgesproken de dichtstbijzijnde hub - heeft geen vluchten - het is natuurlijk Amerikaans grondgebied en er is nog altijd een boycot gaande. Het kan wel via Nassau (inderdaad vernoemt naar onze eigen Willem van Oranje), de hoofdstad van de Bahama's. Maar echt goedkoop is die oplossing niet. Kortom, als ik echt nog een keer naar Cuba wil, dan lijkt het erop dat ik dat het beste kan doen voordat ik naar het Caribisch gebied vertrek. Maar dat is logisch...

Ff wachten... nog ff wachten....

2005-05-19T11:23:00.000+02:00

Heb via de e-mail bericht gehad vanuit Sint Maarten dat er gewerkt wordt aan mijn tewerkstelling. Er vindt discussie plaats met de personeelsafdeling. Het kan een week of langer duren voordat er meer duidelijkheid is. Nog wat meer geduld dus....

Ondertussen nog wat eilandnieuws. Het is ook in Nederland doorgedrongen dat er een kabinetscrisis is op de Antillen. Het is nog ff de vraag of er nieuwe verkiezingen komen. Wat het nieuws in Nederland waarschijnlijk niet zal halen is dat de Sabaanse gedeputeerde voor Volksgezondheid, Landbouw en Onderwijs (!) is opgestapt. Grappig om te zien hoe breed de portefeuilles kunnen worden op een klein eiland...

En nu.... ....geduld

2005-05-14T02:59:00.000+02:00

Vrijdag/zaterdagnacht in Nederland. Ben nog op vanwege een combinatie van geen slaap (niet goed verzorgde Jetlag) en neiging om laat op te blijven als ik alleen thuis ben. De werkdag en week op Sint Maarten is nu in ieder geval voorbij. Het beloofde telefoontje is uitgebleven, maar dat is wel conform mijn verwachtingen, die ik inmiddels naar beneden heb bijgesteld als het om dit soort beloftes gaat.

Op zich geloof ik wel dat er oprechte interesse is. Waarschijnlijk is het niet gelukt om in twee dagen eea te regelen en vindt de beste man het zinloos om een 'leeg' telefoontje te plegen. Het lijkt mij belangrijker om iets te kunnen melden, dan binnen de gestelde termijn te reageren. Ben zelf ook meer van de inhoud dan van de procedures, dus dat sluit mooi aan. Mijn potentiele nieuwe baas is ook een druk baasje. Dat betekent soms dat dingen er even bij inschieten, maar werken met een 'actieman' is im Grunde natuurlijk positief.

De telefoon is geduldig...

We bellen

2005-05-12T14:49:00.000+02:00

Terug in Nederland. De zon schijnt maar een beetje fris is het wel. FF gegeten bij moederlief en de nieuwe motor van broederlief bewonderd. Jetlag valt alleszins mee. Verder niet heel veel te melden. Ben wasjes aan het draaien, heb de kat uit het hotel gehaald en moet nog ff langs stomerij en supermarkt. Niets groots en meeslepend - 'denkend aan Holland' is al gauw groter dan er wonen...

Mijn veelbelovende contact op Sint Maarten heeft gezegd me vandaag of morgen te zullen bellen. We zullen zien wat het waard is. Tot nu toe is mijn ervaring met Sint Maartense potentiele werkgevers die beloven te bellen, dat ze dat niet doen. Enigszins storend vind ik dat wel. Misschien een cultuurdingetje om aan te wennen. Het adjectief 'veelbelovend' is op zich positief, als het maar niet gevolgd wordt door 'niets opleverend'. Talk is cheap.

PS. Ik vraag me toch af hoe een reclame voor swangersgabstezten op mijn site komt. Lijkt me niet echt content-related. [ik spel het maar ff fout om te voorkomen dat ik nog meer van dit soort advertenties aantrek]

Laatste post en de lucht in

2005-05-10T19:24:00.000+02:00

Voorlopig voor de laatste keer op de veranda - straks pak ik het vliegtuig. Zie nog wat hagedisjes in de tuin rondsluipen en werp nog even een blik op het mooie uitzicht op de omliggende heuvels en op de baai. Op een heldere dag - vreemd genoeg is dat niet elke dag - zie je Statia en Saba in de verte liggen.

Het gesprek met personeelszaken is niet meer gelukt deze week. Het afdelingshoofd zou me gisteren bellen, maar heeft dat niet gedaan. Dus heb ik hem vandaag gebeld. Hij meldde dat het met personeelszaken niet ging lukken op deze korte termijn dus dat het dan maar een telefonisch interview moest worden. Dat kan ook natuurlijk. In alle enthousiasme hebben we het eigenlijk nog helemaal niet over de inhoud gehad. Uiteindelijk is dat toch ook niet geheel onbelangrijk. Zo is het moeilijk samenwerken met een baas die er tegengestelde visies op na houdt en wil je weten wat er van je wordt verwacht.

Vlieg straks via Curacao terug. Kon helaas via internet niet meer zo'n mooie stoel met beenruimte bemachtigen zoals ik op de heenweg had gedaan. Misschien dat er op het vliegveld nog wat te regelen valt. Misschien dat ik dan vanaf Curacao - veel uitstappers en nieuwe instappers - nog een redelijk plekje heb.

Robbedoesn't

2005-05-06T19:06:00.000+02:00

Trouwe lezer Robbedoes vroeg zich af hoe het nou stond met het uitzicht op werk op Sint Maarten. Nou, na een aantal onvruchtbare telefoontjes en gesprekken, valt er ook iets positiefs te melden. Omdat ik niet al mijn lezers ken en Sint Maarten een klein eiland is, zal ik noodgedwongen een beetje vaag blijven. Een gesprek met een organisatie was erg positief. Hoefde me er eigenlijk nauwelijks te bewijzen. Alhoewel er eigenlijk geen vacatures zijn, was er volgens het betreffende afdelingshoofd een onmiskenbare behoefte aan de kwaliteiten die ik meebreng. De vraag is dus niet of hij me wil, maar hoe hij mij binnen kan loodsen. Hij probeert nog voor mijn vertrek een officieel gesprek met personeelszaken erbij te regelen. Of de opzet uiteindelijk lukt, blijft de vraag. Maar als er in Nederland een goede directeur wat buiten de officiele formatie kan regelen (sommigen noemen dat ook wel ‘ritselen’), dan zou ik niet weten waarom dat hier niet zou kunnen.

Darwin en jetblast

2005-05-04T02:59:00.000+02:00

Ik vraag me af of Sint Maarten zich binnenkort kan gaan opmaken voor de uitreiking van een Darwin Award. Dat is de prijs die stommelingen kunnen verdienen door zich op oenige wijze 'terug te trekken uit de genenpool', bijvoorbeeld door zichzelf per ongeluk dood te schieten bij het testen of een pistool geladen is. Op Sint Maarten kon ook wel eens iemand de wereldgemeenschap gemiddeld intelligenter gaan achterlaten. Wat wil namelijk het geval? Sint Maarten heeft een leuk vliegveld dat aan het strand ligt en waar de toeristen erg dichtbij de voor opstijgen gereed staande vliegtuigen kunnen komen. Dus wat doen ze? Als zo'n Boeing gaat vertrekken en de straalmotoren laat loeien, dan staan ze in de 'jetblast' zich vasthoudend aan het hek om niet omver geblazen te worden (Mensen, koop gewoon een fohn!). Vroeg of laat moeten daar een keer ongelukken van komen. Denk aan een voorwerp dat in (door) iemands gezicht wordt geblazen, het heras hekwerk dat het begeeft en mensen die de achterliggende weg worden opgeblazen en onder een auto komen.

In Australie zijn de slachtoffers van krokodillen ook meestal Amerikaanse toeristen. En volgens mij komt dat niet alleen door de gemiddelde omvang van Amerikanen (ze kunnen minder hard wegrennen en zien er bovendien voor zo'n krokodil smakelijker uit) maar ook omdat ze gewoon het gevaar niet zien. Hollywood films lopen toch ook altijd goed af?

Boze zwarte vrouw naar Nederland?

2005-05-04T02:40:00.000+02:00

Nog even over de film 'Diary of a Mad Black Woman'. Zoals ik van tevoren had verwacht, was het geen geweldige film. Op zich zat er van alles in, zoals drama, humor en een mooie hoofdrolspeelster, maar het kon mij alles bij elkaar toch niet bekoren. De humor net iets te flauw, het plot net iets te langdradig en veel te veel gezwijmel - een echte 'chickflick'. Ik vond het ook vrij ver gaan dat de film geen respect had voor de 'scheiding tussen kerk en witte doek'. Zo is de hoofdrolspeelster blij een man te hebben gevonden die christelijk is. In hun wederzijdse liefdesverklaringen meldden zij voor elkaar te bidden (meer dan voor zichzelf). Begrijp me niet verkeerd, ik respecteer het geloof van mensen, maar in een bioscoopfilm had ik dit totaal niet verwacht.

Overigens lijken me dit ook een film die nooit de oceaan oversteekt naar Nederland. Het behorot tot een genre dat uit Amerika komt en zich richt op de afro-amerikaanse doelgroep. Zo'n 90 procent van de acteurs behoort ook tot de doelgroep. Aangezien de meeste Sint Maartenaren ook van afrikaanse afkomst zijn (en erg religieus), slaan deze films hier ook wel aan.

Een kort gesprek

2005-05-04T02:04:00.000+02:00

Ik probeer altijd een beetje voorzichtig te zijn om in deze weblog namen van organisaties te noemen waar ik gesprekken mee voer. Immers, iedereen kan meekijken en het is een kleine wereld - helemaal op Sint Maarten. Toch wil ik best kwijt dat ik vandaag met iemand van de Centrale Bank heb gesproken. Een prettig, maar kort gesprek. Zoals de situatie nu is, is SXM slechts een filiaal van de Bank van de Nederlandse Antillen - hoofdkantoor op Curacao - en zonder bevoegdheid om mensen aan te nemen. De verdere onduidelijkheid over de staatkundige toekomst van de eilanden maakt het een lastig verhaal. Zoals gezegd een prettig gesprek, maar de uitkomst was snel duidelijk: veel zin om lang te praten had het niet.

Met de status aparte kan ik me voorstellen dat ze op Curacao straks mensen over hebben. Als SXM zijn eigen Centrale Bank zou gaan opzetten dan komen daar wel mogelijkheden (evt. ook voor een deel van die mensen), maar daar gaat misschien nog wat tijd overheen. Het lijkt er namelijk op dat de politiek op dit eiland nog niet bezig is om alvast een team te laten warmdraaien. Ik neem aan dat ik dan een wat langer gesprek gehad zou hebben...

Carnaval

2005-05-02T20:06:00.000+02:00

Vandaag aan het bijkomen van de carnaval. Donderdagavond was er een calypso competitie in de carnival village. Allemaal calypso-zangers brachten daar nieuwe nummers ten gehore over van alles en nog wat: tsunami's, misdaad, god en vooral corruptie. Dat was om een uurtje of vier 's nachts afgelopen en toen begon de zgn. 'jouvert (spreek uit: djoebee) morning'. Dat was een danstocht van een heleboel mensen die om en achter vier trucks met een band erop dansten - of 'jammin' of 'jumpin' zoals ze hier zeggen. En dat alles op opwindende soca-muziek 'jump up like pumping up' etc. De tocht ging rond het zoutmeer en was een stuk langer dan ik had gedacht. Vanaf de helft deden mijn knieen nogal zeer. Het heeft even een paar dagen geduurd eer die pijn weer weggetrokken was.

Vrijdag overdag vooral geslapen en 's avonds naar een bandje op de boardwalk gegaan. Zaterdag was de grote carnavalsoptocht en die werd zondag nog eens herhaald. Heb heel wat schuddende heupen en billen voorbij zien trekken. En wat me opvalt is dat hoe dik sommige vrouwen ook zijn, ze er niet minder lenig om worden. Van schaamte lijken de grote vrouwen geen last te hebben. Op zich positief lijkt me. Voor hun dan...

Werktijden

2005-04-28T17:16:00.000+02:00

Ben maar weer eens op de veranda gaan zitten voor een stukkie. Heb tot nu toe 1 orienterend gesprek gehad. Dat ging prima maar omdat er geen vacature is, blijft het afwachten of dat uiteindelijk wat wordt. Verder blijken veel mensen er deze week niet te zijn (carnaval...),zodat vooral volgende week gesprekkenweek wordt.

Heb even moeten wennen aan de werktijden. 's Ochtends werkt men van 8 tot 5 met daartussenin een royale lunchpauze. Officieel duurt deze een uur, maar vaak lukt het in het tijdvak van 12 tot 2 niet om mensen te pakken te krijgen. Mensen gaan vaak even naar huis om te eten, somszelfs warm. Met als gevolg dat er vier spitsuren zijn...

De feestdagen lijken hier wel een verworven recht. Zo vallen koninginnedag en labour day (uiteraard vieren ze het hier allebei) dit jaar toevallig allebei in het weekend. In Nederland heb je dan gewoon pech gehad. Hier niet: vrijdag en maandag zijn extra vrije dagen (okee, eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het ook met carnaval te makenheeft - er is vrijdag een jump-up en maandag is een 'hersteldag').

Verder is het erg heet. Loopafstanden nemen daardoor erg toe: 100 meter met trage tred in de zon en het zweet staat overal. Dan is de airco in de auto toch wel erg fijn. Nou, vandaag maar eens naar hetstrand en een calypso competitie. Later.

Mad black woman

2005-04-25T23:07:00.000+02:00

Allereerst even iets ophelderen. De bewuste bank bleek inderdaad geen vacatures meer te hebben alleen wist die vriendin het nog niet. Dat is in ieder geval een 'samenzwering' minder.

Vandaag eens gekeken in de gouden gids en een aantal mogelijkheden gezien waarvan ik nog niet op de hoogte was. Nadere verkenning moet leren of het echt wat is. Ben iig van plan morgen het leeuwendeel van mijn eerste bezoekjes af te leggen. Het kan natuurlijk zijn dat ik niet gelegen kom en afspraken moet maken voor later. We zullen zien.

Verder veel gerelaxed vandaag, dus niet ongelovelijk veel te melden. Bijna mijn boek over supesnaartheorie uit en een huurauto wezen halen. Vanavond naar de film. Aangezien het met alleen maar dames is, trek ik wat keuze betreft wederom aan het langste eind. We gaan naar: diary of a mad black woman of zoiets. Zal wel weer zo'n Bridget Jones kloon zijn. Ik hoop dat de popcorn lekker is ;-)

Draadloos op de veranda

2005-04-25T03:54:00.000+02:00

Gistermiddag aangekomen op SXM en om de jetlag tegen te gaan 's avonds maar meteen uitgegaan, maar dan wel 'light': bowlen en een filmpje. Zo kwam ik vanochtend nog mooi onder de sociaal verplichte kerk uit. Om slaap in te halen en om in het ritme te komen moest ik immers nog even blijven liggen ; - )

Vandaag is het kindercarnaval een beetje in het water gevallen. Het is echt met bakken naar beneden gekomen met de nodige donder en bliksem. Vanaf de overdekte veranda is een stuk zee te zien en daar zag ik een paar suicidalen zeilen in dit weer. Ik kan me voorstellen dat je
spanning zoekt, maar HOOGspanning?

We hebben nog wel even een 'spin' gemaakt met de Jeep. Het is maar goed dat ze een Jeep hebben want de wegen stonden flink blank. Er wordt overigens flink gebouwd op het eiland en er zijn ook wat nieuwe wegen aangelegd. Leuk om die veranderingen te zien.

Gesproken met die vriendin die op die bank werkt die nu ineens geen vacatures meer zou hebben. Volgens haar is er wel degelijk nog altijd een vacature. De HR persoon die mij probeerde af te poeieren heeft dat destijds ook bij haar geprobeerd. Misschien heeft dit persoon die baan al
voor iemand anders in gedachten? Een beetje raar is dit natuurlijk wel. Hoe dan ook, die vriendin zou proberen een gesprek te regelen met de baas. Dat doet toch een stuk makkelijker zaken. Verder gewoon maar zoveel mogelijk deuren platlopen, dat is toch de manier hier.
Overigens waren er ook nog wat aardige vacatures in de krant. Wie weet.

Overigens ben ik nu lekker aan het tikken op de nieuwe laptop van mijn vriendin. Mooi ding (Sony VAIO) dat ze hier voor weinig heeft kunnen oppikken. Er zit draadloos internet op en het leuke is dat haar ouders weliswaar geen internet hebben, maar we hier gewoon gratis uit vier netwerken kunnen kiezen die in de lucht hangen. Prettig geregeld toch? Het enige is dat het wat minder geschikt is voor bankzaken...

Gegokt en verloren...

2005-04-21T15:32:00.000+02:00

Stuurde gisteren een mailtje naar de bank waar ik een interview mee zou hebben maandag. Gewoon even om de tijd en de locatie te bevestigen. Krijg ik vandaag een mailtje terug dat de vacatures vervuld zijn. Vanwege de haast die er bij was hebben ze gekozen voor lokale personen. Dat is toch sneller. Twee en halve maand terug wilden ze me al zo snel mogelijk spreken en toen heb ik de boot een beetje afgehouden tot eind april. Ze hebben natuurlijk ook wel door dat ik na een goed doorlopen sollicitatieproces niet volgende maand kan beginnen. Het kost toch tijd, emigreren. Ik wist dat ik met mijn uitstelstrategie het risico zou lopen dat ze de vacatures zouden vervullen. Tja, als je gokt kun je ook verliezen...

Toch zou de uitkomst van een snel baanaanbod - zeg binnen 3 maanden beginnen - ook niet aantrekkelijk zijn. Dan zit ik alleen op een eiland - verhuisreden mijn relatie - terwijl mijn vriendin pas een half jaar later zou komen. Dus de gok van uitstel was eigenlijk helemaal geen gok - het was mijn enige optie.

De bank wil overigens wel nog steeds met me praten en mijn CV bewaren ivm vacatures in de toekomst. Dat ga ik dus maar doen. Praten is uiteindelijk toch een goede manier om een indruk te krijgen van hoe de werkomgeving op Sint Maarten eruit ziet. Toch kom je er alleen achter hoe het echt is door het te ervaren. Dat geldt voor elke nieuwe baan. En ook voor emigratie naar Sint Maarten. Je hebt niet alle informatie van te voren. Dus je moet gewoon springen. Of niet.

Lekker weertje?

2005-04-16T10:50:00.000+02:00

Terwijl ik nog een weekje aan het zwoegen ben voor ik richting Sint Maarten kan, geniet mijn vriendin daar al met volle teugen. Het is carnaval op het eiland en daar rondomheen zijn er ook allerlei andere festiviteiten zoals een literatuurfestival. Ik ontvang jaloersmakende sms-jes met de klacht 'het is hier zo heet', terwijl ik op zaterdagochtend achter mijn PC aan het werk ben omdat het afmoet voor mijn vakantie. Over mijn schouder zie ik dat het koud en nat is. En hij zag dat het niet goed was - om maar even een niet onbelangrijk werkje uit de wereldliteratuur te parafraseren.

Over het weer gesproken - volgens yahoo weather is het weliswaar 31 graden de komende dagen, maar er zijn ook 'AM showers', oftewel ochtendbuien. Gelukkig is er - zoals zo'n beetje elke dag - wat wind. Een metereoloog moet me maar eens uitleggen hoe dat nou zit met luchtvochtigheid en het zgn. 'dewpoint'. Bij een een hoge temperatuur en luchtvochtigheid van 74% op Sint Maarten ontstaat dauw bij een temperatuur van 21 graden. In Utrecht is de luchtvochtigheid vandaag 93% en de temperatuur 12 graden, terwijl dauw pas ontstaat bij 7 graden. Maakt de wind - 16 vs. 11 km/u - dan zo'n groot verschil?

File (Americain)

2005-04-14T17:50:00.000+02:00

Dinsdag mijn vriendin op het vliegtuig gezet naar Sint Maarten. De KLM deed zowaar moeilijk over twee kilootjes teveel in de bagage, dus we moesten nog even een en ander overhevelen naar de handbagage. Echt lichter wordt een vliegtuig niet van zo'n regel...

Niet echt verrassend, maar het is er erg warm zij ze. Uiteraard is ze blij weer terug te zijn - dit keer na zo'n anderhalf jaar. In die tijd is het nodige veranderd. Er wordt nu flink wat bijgebouwd, onder andere een nieuw casino, hotels en het vliegveld wordt onderhanden genomen. Het grootste probleem - tenminste op het gebied van ruimtelijke ordening - vormen de files (in het hoogseizooen zijn de Amerikaanse toeristen net de druppel...). Er is gewoon te weinig asfalt voor zoveel auto's. Het is een lastig probleem. Als je de verkeersproblemen niet aanpakt dan blijven de toeristen misschien wel weg. Maar ja, je wilt natuurlijk ook niet je hele eiland asfalteren - dan blijven die hotels ook leeg.

Rekeningrijden dan maar?

Sint Maarten een eigen munt?

2005-04-09T15:06:00.000+02:00

Na het tellen van de stemmen blijken de verwachtingen uitgekomen. Curacao wil autonomie binnen het koninkrijk en Sint Eustatius wil als enige eiland tot de Antillen blijven behoren. In juli is er een conferentie waar de politici van de eilanden en Nederland knopen zullen moeten gaan doorhakken over de toekomst. Een voortbestaan van de Antillen lijkt in ieder geval uitgesloten. Dat betekent dat de boedel moet worden verdeeld. Het is wachten op taferelen als 'CD van jou CD van mij, CD van ons allebei'.

Belangrijker nog dan de boedelscheiding is de vraag of de eilanden hun verworven zelfstandigheid wel aankunnen. Weliswaar heeft de centrale overheid op Curacao veel steken laten vallen, maar lukt het bijvoorbeeld de 1200 inwoners van Saba om alles zelf te gaan doen? Ook in de staatsinrichting bestaat er namelijk zoiets als schaalvoordelen. Eigen postzegels zijn denkbaar, maar het lijkt toch moeilijk voorstelbaar dat elk eiland zijn eigen munt gaat slaan, zoals Aruba na de status aparte heeft gedaan. Aan de andere kant is het ook onzin om de Antilliaanse gulden te behouden als de vijf eilanden los van elkaar komen te staan.

Wat zou Sint Maarten moeten willen? Eigenlijk zijn er goede argumenten voor de dollar, de euro en voor een eigen munt. Op het ogenblik is de Antilliaanse gulden vastgekoppeld aan de dollar. De geldautomaat geeft zelfs de keuze welke biljetten hij uit moet spugen. Aangezien toerisme de belangrijkste sector is en de meeste toeristen uit Amerika komen, is de koppeling zinvol. Ook veel importen worden afgerekend in dollars. De val van de dollar ten opzichte van de euro heeft daarom een verwaarloosbare betekenis gehad voor de plaatselijke economie. Door de Antilliaanse gulden te verruilen voor de dollar die toch al onderdeel is van het economisch verkeer, varandert er op het eerste gezicht niet zo gek veel. Het opgeven van de eigen munt heeft ook nadelen - daar kom ik op terug.

Ook de Euro is een optie. Sterker nog, aan de Franse kant - onderdeel van de EU - is dat al officieel betaalmiddel. Voor alle mensen die huur betalen aan de ene kant en hun inkomen verdienen aan de andere kant zou invoering van de euro een belangrijk stuk onzekerheid wegnemen. Introductie van de euro betekent wel dat het eiland de ene keer (te) duur is voor de Amerikaanse toerist en de andere keer goedkoop. Om te voorkomen dat het eiland zich uit de markt prijst zouden de prijzen moeten meebewegen met de EUR/USD wisselkoers. Toch zal de rol van de dollar op het eiland daarmee niet uitgespeeld zijn. Al is het maar omdat Amerikanen altijd en overal denken met dollars te kunnen betalen. En waarom zou een taxi chauffeur geen dollars aanpakken?

En een Sint Maarten gulden? Is dat een idee? Een eigen munt heeft in ieder geval als voordeel dat als er economisch echt stront aan de knikker is, de munt gedevalueerd kan worden. Stel je voor, dat Cuba opengaat voor Amerikanen en ze Sint Maarten massaal links laten liggen, waardoor de plaatselijke werkloosheid fors oploopt. Dan kan de wisselkoers een 'prijswapen' vormen. Het alternatief - lagere prijzen en lagere lonen - is moeilijker te bewerkstelligen. Een economische crisis kan natuurlijk ook voor veel sociale onrust zorgen en mogelijk tot meer criminaliteit. Op die manier zou het eiland zomaar in een negatieve spiraal kunnen komen, want toeristen blijven dan helemaal weg. Een eigen munt kan dat dus voorkomen. Nadeel is wel weer dat een dergelijke devaluatie van zo'n klein muntje voor een vertrouwenscrisis van investeerders zorgt en het eiland opzadelt met torenhoge rentes. De vraag is of de voordelen opwegen tegen de nadelen.

Daarbij komt nog dat het aantal inwoners op Sint Maarten ongeveer half zo groot is als op Aruba: dat is een groter schaalnadeel. Ook blinkt de eilandoverheid niet uit in transparant en doelmatig bestuur. Kan ze dan wel een onafhankelijke centrale bank (laten) runnen?

Politiek op Statia

2005-04-08T14:10:00.000+02:00

Het is een belangrijke dag op 'the golden rock' met het referendum over de toekomstige staatsrechtelijke relatie met Nederland en de Antillen. Dat onderwerp klinkt toch wat gewichtiger dan de gangbare verkiezingsthema's op Sint Eustatius, met verkiezingsposters als 'Vote Sam, against roaming animals'. Het zou me inderdaad niet verbazen als er op Statia meer geiten en ezels los rondlopen dan mensen. Ook zou het me niet verrassen als al die beesten de nummer 1 oorzaak zijn van verkeersongelukken, vooral 's avonds in het donker. Om maar gezegd te hebben dat het waarschijnlijk een heel belangrijk thema is en dat de politiek dicht bij de burgers staat. Maar het is wel van een andere orde dan onafhankelijkheid of autonomie...

Zouden de Statianen daadwerkelijke voor behoud van de Nederlandse Antillen stemmen? Dat kan juridisch best lastig zijn. Moeten de andere eilanden dan opnieuw onderhandelen met Statia? Of moet Statia onderdeel worden van Curacao (en willen die dat dan wel)? Ik ben gelukkig geen jurist, maar ik heb wel het gevoel dat dit nog een lastige puzzel kan worden.

Maar de mensen kunnen natuurlijk ook de oproep van hun politiek leiders negeren en gewoon kiezen voor autonomie en een directe relatie met Nederland.Per slot van rekening zijn ze geen ezels...

Ieder voor zich, behalve één

2005-04-07T18:49:00.000+02:00

Vrijdag gaan Curacao en Sint Eustatius naar de stembus om te stemmen over de toekomst van het (ei)land. Eerder spraken de Sint Maartenaren zich uit voor een status aparte à la Aruba. Ook Bonaire wil een directe relatie met Nederland, evenals de Sabanen. Ook opiniepeilingen op Curacao wijzen vooralsnog op een voorsprong voor autonomie, maar integratie met Nederland (een soort provincie-status) is een goede tweede. De opties om een volledig onafhankelijk land te worden of de Nederlandse Antillen te behouden, lijken op 'Korsou' geen kans te maken. En wat wil Statia? Er zijn geen opiniepeilingen bekend, maar de politieke partijen zijn allemaal voor het behoud van de Nederlandse Antillen. Als dat ook de referendumuitkomst is, dan ontstaat de bizarre situatie dat alle eilanden zelfstandig willen worden, behalve één. Dan bestaan de Nederlandse Antillen alleen nog uit Sint Eustatius (bevolking 2000 personen): Het Nederlandse Antil. Het is een beetje alsof alle bandleden uit de Rolling Stones stappen, behalve de drummer Charlie Watts. Wat hou je dan nog over? Charlie kan dan toch ook moeilijk beweren dat ie de Stones vormt.

15 e-mailtjes heen en 1 brief terug

2005-04-06T16:25:00.000+02:00

Heb gisteren een brief gehad van een van de banken op Sint Maarten. Mijn open sollicitatie e-mail was goed ontvangen, maar helaas waren er geen vacatures op dit ogenblik. Mijn gegevens zouden worden bewaard voor het geval er in de toekomst een vacature ontstaat. Een standaardreactie, maar toch ook weer niet. Het is namelijk de eerste brief die ik mocht ontvangen. Misschien dat er nu nog meer volgen. Maar als er al wat komt per post, dan verwacht ik geen goed nieuws. Goed nieuws heeft de neiging een stuk sneller te reizen...

Ondertussen blijf ik dus maar gokken op het ene paard dat ik in de race heb...

Catamaranjunkies

2005-04-05T18:23:00.000+02:00

Nog een opvallend nieuwsberichtje vandaag (het lijkt wel alsof ik alleen maar de krant lees). Twee mannen hebben gisterennacht wat lol getrapt door een catamaran te pakken en er mee te gaan zeilen op de Lagoon. Deze 'drunken sailors' (what shall we do with the....) ramden een stilliggend jacht. Schade: 50 duizend dollar. Het jacht was van een Canadees, de daders kwamen uit Amerika. Sommige buren zoeken elkaar ook op vakantie op...

Moraal van het verhaal? Behandel je zeilboot op Sint Maarten als een fiets in Rotterdam. Zet hem op slot, want dronken Amerikaanse toeristen zijn voor je boot wat junkies zijn voor je fiets.

Mensensmokkel, logica en taaldingetjes

2005-04-05T16:29:00.000+02:00

Eerder meldde ik de opgepakte illegalen op Statia. Bij de laatste telling ging het in totaal om 45 personen, waaronder twee kinderen. Het geval wil dat tegen deze mensen werd gezegd dat ze naar St. Thomas zouden worden gebracht. Daarvoor moesten ze bovendien 1000 dollar lappen. Aangekomen voor de kust van Statia was de bestemming zogenaamd bereikt en moesten de mensen het laatste stuk zwemmen. In ieder geval 1 persoon heeft dat niet overleefd. Kortom, dit is een vreselijk verhaal van mensensmokkelaars die over lijken gaan.

Het hoofdredactioneel commentaar van The Daily Herald gaat hierop in. Daarbij zegt de krant 'zich moeilijk aan de indruk te kunnen onttrekken dat de verdachte niet alleen schuldig is aan mensensmokkel, maar ook nog aan oplichting en misschien nog wel meer'. NOU JA! Er is hier iemand doodgegaan! Dood door schuld (op zijn minst) lijkt me hier een waarschijnlijke uitkomst van het onderzoek. In vergelijking daarmee lijkt oplichting me nogal een klein vergrijp. Ook mensensmokkel lijkt me ernstiger dan oplichting. Het klinkt bijna net zo gek als: 'we kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat deze overtreding van Rijkaard niet alleen een rode kaart waard was, maar ook nog een gele'. Nogal wiedes, lijkt me. Maar goed, misschien is dit weer zo'n taaldingetje...

Taalgebruik

2005-04-05T09:44:00.000+02:00

De krantenartikelen op Sint Maarten bevatten nogal eens verrassende taalkundige wendingen. Zo berichtte the Daily Herald laatst over een man die de politie betichtte van 'unfair abuse' - alsof er zoiets bestaat als gerechtvaardigd misbruik. Gisteren meldde diezelfde krant dat een aantal illegalen was opgepakt op Statia (dat is de roepnaam van Sint Eustatius), waarvan een aantal een valse naam opgaf. In een bijzin meldde de krant dat het opgeven van een valse naam in strijd is met de wet. Duh...

In het geschreven Engels gebruiken ze naar mijn smaak meer woorden dan nodig is. De spreektaal daarentegen is heel doelmatig. Het werkwoord 'to be' voegt meestal niet zoveel toe, dus dat gebruiken dan ook niet (in de tegenwoordige tijd). Voorzetsels zijn ook niet altijd nodig, dus ook die kunnen dan achterwege blijven. Dan krijg je dus zinnen als: I going Statia. What wrong with you? You sick? You sick for true!

Goed nieuws voor Mullet Bay (of toch niet..)

2005-04-04T13:26:00.000+02:00

Ff een kort stukkie want ik heb meer te doen en heb ook ff een gebrek aan inspiratie. Kan iig melden dat het vandaag lekker weer is op Sint Maarten en dat het ook de rest van de week warm blijft, maar niet zonder hier en daar een buitje. Kan je misschien toch beter in NL zitten... Ben er inmiddels achter dat je in yahoo weather via Guadeloupe kunt zoeken op het Franse Saint Martin. En dat is echt hetzelfde weer hoor!

In de krant las ik dat er eindelijk een oplossing komt voor Mullet Bay. [Later bleek dit overigens een 1 april grap te zijn. Ik heb dit niet meer aangepast in de tekst, maar een wakkere lezer heeft me er toch maar even terecht op gewezen dat ik erin getuind ben. Ik heb verder de originele tekst laten staan] Dit gebied is door de orkaan Luis in 1995 verwoest en ligt er nog altijd troosteloos bij - de eigenaren van de appartementen en de beheerder van het gebied waren onderling in een juridische strijd verwikkeld. Nu is er een koper die een vijfsterrenhotel wil bouwen en een helicopterplatform om de files te vermijden. Dat zou goed voor het gebied zijn - en voor het eiland. Mullet bay kwam de afgelopen jaren alleen in het nieuws door juridisch getouwtrek. En een tijdje terug werd er nog wat aan die negatieve associaties toegevoegd door enkele mannen die een vrouwelijke automobiliste overvielen en in Mullet Bay verkrachtten. Maar goed, ik ben de Telegraaf niet. In ieder geval zal bewoning en activiteit ter plaatse voor meer veiligheid zorgen.
Tot slot, ik blijk nu toch weer op numero uno te prijken op de zoekterm 'reggaeblues' in Google. En nu maar hopen dat dat zo blijft...

Veel te mooi weer

2005-04-03T12:55:00.000+02:00

Met dit weer is het een beetje zonde te lang binnen achter je computer te zitten. Aangezien ik geen laptop met wifi heb, kan ik niet het dakterras op. Ik verwacht trouwens ook niet veel lezers met dit weer. Wat overigens de vraag oproept hoe dat voor mij straks op Sint Maarten moet - daar is het namelijk altijd lekker weer! Kom ik dan helemaal niet meer aan bloggen toe? Of verlies ik dat oerhollandsche instinct dat je bij elk straaltje zon naar buiten moet omdat je nooit weet hoe lang het zal duren? Ik zie me op een gegeven moment al schrijven: 'sorry, maar ik hou het kort want anders mis ik deze regendag...'

Met stip eruit

2005-04-01T11:40:00.000+02:00

Mijn opmerkingen over google advertenties moet ik geloof ik deels terugnemen, aangezien ze op het moment van tikken op de Nederlandse site wel over Sint Maarten gaan (en over bloggen). Was gisteren overigens erg blij omdat de zoekterm 'Reggaeblues' me op nummer 1 bracht bij Google. Des te treuriger is het dat ik vandaag ineens onvindbaar ben voor Google. Nu komt er eindelijk logica in de advertenties, wordt de zoekmachine zelf ondoorgrondelijk...

Heb me overigens aangemeld bij blogarama en blogwise, want zonder link besta je niet voor Google. Maar goed, het effect daarvan laat kennelijk nog even op zich wachten.

Heb overigens van mijn broer een html-editor gehad, waarmee ik de site een beetje kan opleuken. Moet binnenkort maar eens kijken of ik wat met foto's en muziekjes kan gaan doen.

Carnaval en de telecomoorlog

2005-03-31T15:31:00.000+02:00

Eind april is het weer tijd voor de belangrijkste bijzaak op Sint Maarten: carnaval! Op de voorpagina van the Daily Herald blijkt het belang. Er is zowaar een relletje uitgebroken. De Sintmaartense telecommunicatiegroep TelEm heeft zich teruggetrokken als sponsor omdat concurrent UTS het exclusieve recht heeft verworven voor reclame tijdens een van de hoofdacts. Op die manier vindt TelEm dat ze haar investering bij andere carnavalactiviteiten - vorig jaar goed voor een ton dollars - niet kan terugverdienen.

En nu maar hopen dat deze kemphanen hun strijd ook eens gaan uitvechten op de belmarkt zelf. Waar het in Nederland stikt van de alternatieve telecomproviders, laten ze deze (kleine) markt links liggen. Met als gevolg dat de tarieven relatief hoog zijn.

Nu meldde een woordvoerder van TelEm dat haar klanten wel teleurgesteld zullen zijn dat hun provider het carnaval niet sponsort. Ik heb wel een ideetje hoe die teleurstelling verzacht kan worden. Vertaal die bespaarde ton maar in lagere tarieven - daar maak je pas vrienden mee.

Ondoorgrondelijke Google advertenties

2005-03-30T18:23:00.000+02:00

In de nochthans ijdele hoop een deel van mijn ADSL-kosten goed te maken, heb ik wat advertenties in de sidebar laten plaatsen door Google. Op die manier moeten er advertenties verschijnen die aansluiten bij de inhoud van de site. En inderdaad, zodra ik een eerste berichtje over ski-avonturen in Sauerland schreef, verschenen prompt advertenties voor vakanties in Winterberg en Willingen. Kennelijk heeft mijn Ardennen weekend meer indruk gemaakt op de relevantierobot van Google want de reclame die mensen richting zuiderbuur moet lokken houdt maar aan, terwijl ik nu toch al wat andere onderwerpen behandeld heb. Meest frappant vind ik dat zowel mijn Nederlandse als Engelse blog gaan over Sint Maarten, maar dat advertenties over deze toeristische bestemming alleen verschijnen op mijn engelstalige site - en dan soms zelf in het Nederlands! Google's wegen zijn ondoorgrondelijk...

Overigens wordt er per klik betaald - maar de tarieven zijn allesbehalve transparant. Wat in ieder geval wel duidelijk moge zijn, is dat dit niet de korste weg is naar een fortuin. Als het in het huidige tempo door blijf verdienen, dan kan ik aan het eind van het jaar misschien een kratje bier kopen (van het merk 'bier').

Duurbetaald de lucht in

2005-03-30T13:29:00.000+02:00

Het is niet eerlijk! Vanaf Sint Maarten zit je in een vloek en een zucht in Miami of Caracas. Maar ondanks de nabijheid is een vlucht niet echt goedkoop - daarvoor is er gewoon te weinig concurrentie. Reken voor een rechtstreekse vlucht naar die twee steden op een paar uur vliegen maar gauw 500 tot 600 euries. Voor een dergelijk bedrag wil transavia je wel twee keer een retourtje Amsterdam-Canarische eilanden geven. Sterker, je kan er zelfs de Atlantische Oceaan voor over naar New York (en geld overhouden)! Overigens is een rechtstreekse vlucht van SXM naar New York frappant genoeg wel weer veel goedkoper dan naar Miami: 'slechts'450-500 euries.

Bij dit soort bedragen loont het om een beetje te shoppen natuurlijk.Wat blijkt, het kan allemaal wel goedkoper als je het een beetje slim aanpakt. Vanaf SXM vlieg je voor nog geen EUR 150 in een uurtje naar Puerto Rico. Aangezien dit een grote 'hub' is houdt de concurrentie de prijzen hiervandaan wel laag. Dan kan je in totaal voor EUR 330 naar New York en EUR 380 naar Miami en ze brengen je ook nog terug voor dat geld.

Verder valt een weekendje naar een (ander) tropisch eiland ook wel mee- dat wil zeggen de vliegkosten. Voor 110 euries zit je bijvoorbeeldop Antigua of voor 140 op Dominica. Vaak valt er wat betreft hotelaanbod alleen te kiezen tussen luxe en nog meer luxe, dus het kan nog altijd in de papieren gaan lopen. Tja, niet gaan of zwemmen blijft het goedkoopste....

Zin an

2005-03-25T11:55:00.000+01:00

In het lekker lange paasweekend stuur ik mijn CV naar een paar bemiddelingsbureau's en doe ik nog een paar open sollicitaties de deur uit. Dan heb ik in totaal meer dan 15 pogingen gewaagd. Het aantal reacties valt vooralsnog tegen (meestal niet eens een berichtje dat de brief ontvangen is), maar kennelijk werken dingen daar anders: je moet je gezicht laten zien. Toch kan het geen kwaad je komst van te voren aan te kondigen en mensen de gelegenheid te geven je CV te lezen, denk ik dan maar.

Nu ik in dit proces zit, begin ik er steeds meer zin in te krijgen. In het begin had ik grote twijfels of ik wel op een klein Caraïbisch eiland zou kunnen aarden, ver weg van vrienden en familie. Bovendien betekent het zeer waarschijnlijk financieel inleveren. Maar ik denk daar nu toch wat relaxter over. Met dit bloggen bijvoorbeeld, is goed contact te houden met het thuisfront. Ook willen we sowieso een huis met een extra slaapkamer voor gasten - misschien zie je mensen dan minder vaak dan in Nederland, maar àls je ze ziet is het meteen voor wat langer en in een relaxte omgeving. Wat de financiën betreft, ik zie ze daar nevernooit mijn huidige salaris betalen. Daar staat tegenover dat het leven daar niet zo duur is - de huren zijn vaak lager dan de vrije sector hier, je hebt geen winterkleding nodig en geen stookkosten. De wegenbelasting is een lachertje (de wegen soms ook), benzine kost de helft van wat het hier kost en je hebt er niet zoveel van nodig, want zo groot is het eiland niet. En mocht het nou sociaal of financieel helemaal niet bevallen, dan kunnen we altijd nog terug.

De Graaf de maat nemen

2005-03-25T10:43:00.000+01:00

Een beetje voorspelbaar was de reactie vanuit de gelederen van Frente Obrero op het vertrek van Minister De Graaf - kom daar niet om chique. Adriaens - bijna een jaar lang gevolmachtigd minister voor het kabinet Godett - trapt nog even lekker na door De Graaf 'doorzetterig, eigenwijs, autistisch en drammerig' te noemen. Sorry hoor, maar als je met zo'n boodschap komt een jaar na dato, dan ben je volgens mij zelf een beetje drammerig.

Overigens zegt ook de premier van Oduber van Aruba het niet erg te vinden dat De Graaf is opgestapt. Alleen noemt hij daarbij een vermeend gebrek aan daadkracht - dat lijkt me toch weer heel wat anders dan doorzetten en drammen. Als je zulke verschillende kritieken krijgt heb je het waarschijnlijk niet slecht gedaan. Er zijn trouwens ook mensen die wel treuren, zoals premier Ys van de Nederlandse Antillen.

Staatkundige vernieuwing ondergraven?

2005-03-24T17:09:00.000+01:00

Na de streek van PvdA op het gebied van de gekozen burgemeester, maar ook door tegenwerking van de VVD ten aanzien van het kiesstelsel is Thom de Graaf volgens mij terecht opgestapt als minister van BestuurlijkeVernieuwing. Misschien dat D66 zo toch nog wat druk op de ketel kan zetten om tenminste 1 kroonjuweel te verzilveren. Ik zou er voorlopig geen geld op inzetten dat het kabinet de eindstreep ongeschonden haalt...

Ondertussen kunnen die akkefietjes over bestuurlijke vernieuwing wel hard aankomen op de Antillen. Want Thom 'deed ook nog wat' met Koninkrijksrelaties - overigens een stuk beter dan zijn voorgangers. Hij was namelijk voor het eerst in een tijdje eens een bewindspersoon die (uiteindelijk) ook luisterde naar wat er leefde op de verschillende eilanden. Onder zijn bewind is dan ook de discussie opgang gekomen over vernieuwing van de staatsrechtelijke relaties. Zo wil Sint Maarten graag los komen te staan van de Nederlandse Antillen (lees: Curacao) en daarvoor in de plaats een directe relatie met Nederland. Immers, elk eiland heeft zijn eigen partijen en de invloed van het kleine Sint Maarten op de federale Antilliaanse overheid is zo'n beetje nul - de grootste partij komt altijd uit Curacao. Tel daarbij op dat ze op Sint Maarten geen papiamentu maar engels spreken en dat het zo'n 800 kilometer verderop ligt en het is duidelijk dat er geen natuurlijke onderlinge verbondenheid is. SXM wil dus graag zijn eigen boontjes doppen.

Als er een nieuwe minister komt - en dus misschien wel een heel nieuw kabinet - is het nog maar de vraag of de lijn van De Graaf wordt voortgezet. Bovendien gaat de puzzel nog moeilijk genoeg worden omdat straks sommige eilanden de Antillen willen behouden en anderen ervanaf willen. En hoe wordt de boedel (lees: schuld) straks verdeeld? Dan moet per beleidsterrein nog worden bepaald of het een zaak is voor het koninkrijk, de federatie of het eiland. De vrijheidsgraden lijken op voorhand nogal talrijk en dat maakt het moeilijk om uit die spaghetti te komen tot één lijn. Over die problemen heeft De Graaf in iedergeval even kunnen nadenken, van zijn opvolger weten we dat nog niet.

Nu ook in het Engels...

2005-03-24T09:35:00.000+01:00

Sinds gisteren ben ik ook een weblog in het Engels begonnen: thefriendlyisland.blogspot.com (zie ook link rechts). Daarmee valt toch een iets groter publiek te bereiken. Bovendien is de spreektaal op Sint Maarten Engels - dat wil zeggen aan de Nederlandse kant, aan de Franse kant doen ze niet zo ingewikkeld en spreken ze gewoon Frans.

Overigens ga ik dus met reggaeblues gewoon door. Beide blogs zullen inhoudelijk niet echt veel van elkaar verschillen. In mijn moerstaal wordt Reggaeblues misschien wat vlotter geschreven. Ook zal het Nederlandse perspectief wat meer naar voren komen: wat valt me op als Nederlander in de tropen? Verder zal het meer gericht zijn op het Nederlandse 'thuisfront' van familie en vrienden - al kan natuurlijk de hele wereld meelezen. Op thefriendlyisland is het natuurlijk lastiger om culturele eigenaardigheden in perspectief te zetten voor een internationaal publiek, dus zal de invalshoek misschien iets anders zijn. Hoe dan ook, het moet zich allemaal nog een beetje uitkristalliseren. Daarbij moet natuurlijk ook nog maar blijken of er voor de engelstalige blog een lezerspubliek is. Voorlopig geven de statistieken aan dat ik op dag 1 al een flink aantal page impressions had - en ik geloof toch niet dat ik zelf zo vaak heb lopen klikken...

Tropenstrategie

2005-03-22T21:46:00.000+01:00

Het is nu kwart over negen 's avonds in Utrecht, dus op Sint Maarten loopt de werkdag bijna ten einde. Maar inderdaad, nog altijd geen reactie binnen. Beloof dan niet dat je binnen een dag reageert - een belofte die je niet doet kan je ook niet breken, lijkt me.

De frustraties liepen nog iets verder op vanwege onbereikbare sites, niet meer bestaande telefoonnummers en mensen op Curacao (daar zit soms het hoofdkantoor, dus ook de HR) die geen tijd hadden me te woord te staan en me vertelden dat ze toch geen vacatures verwachten op termijn.

Nu dus maar weer verder wachten... Ik begin overigens te vermoeden dat de strategie van de elektronische snelweg misschien niet zo goed werkt op een klein eiland waar iedereen elkaar kent. Contacten zijn koning kennelijk, want mijn enige gesprek tot nu toe is via-via geregeld. Daar moet ik dus zwaarder op inzetten. En straks maar gewoon
binnenstappen bij bedrijven - hey you, who runs this joint?

Vacaturestop

2005-03-22T17:26:00.000+01:00

Gisterenavond wat telefoontjes gepleegd omdat ik geen enkele reactie
op mijn emailtjes naar SXM had ontvangen. De administratie leek niet
overal op orde, met reacties als: 'normaal sturen we altijd een
ontvangstbevestiging, hoor' of 'gek, ik kan je dossier niet vinden
terwijl het hier wel tussen moet zitten'. Een aantal organisaties
bleek overigens geen vacature te hebben. Verder een aantal beloftes
gehad dat er vandaag alsnog een reactie zal volgen. Ik heb nog niets
gezien, maar wacht rustig af...

Opties op een eiland

2005-03-18T17:45:00.000+01:00

Een groot vraagteken is hoe mijn sociale leven eruit zou komen te zien. Mijn vriendin heeft al een plaatselijk blik familie en vrienden paraat, die ik ook wel ken, maar ik voel me toch ook wel prettig met een eigen sociaal leven daarnaast.
Zouden er mensen zijn die het net als ik die het leuk vinden om te lezen over Romeinse geschiedenis of supersnaartheorie (of is dat alleen voor ECHTE nerds die het eiland dus allang verlaten hebben)? Zou ik muziekvrienden kunnen vinden die ook houden van het maken van folk, country en blues? Dat is toch wat anders dan calypso, zouk en soca. En economie, kan ik daar nog met iemand over bomen op een eilandje waar economie bestaat uit het tellen van toeristen?

Naast die open vragen, is het ook afwachten hoe het is om in een kleine gemeenschap te wonen, met zo'n 35 duizend mensen aan de Nederlandse kant en nog zoiets aan de Franse kant. Dat is niet veel groter dan het Soest waarin ik geboren en getogen ben - en waar ik blij was uit te kunnen vertrekken richting grote stad. Al moet ik daar wel bij zeggen dat dit niet alleen te maken had met het grote aantal 'opties' van Rotterdam, maar ook met de aantrekkingskracht van het op mezelf wonen. Sint Maarten heeft natuurlijk ook opties die in Nederland ontbreken: elk weekend naar het strand, zeilen in azuurblauw water, elke avond buiten kunnen eten, elke week de nieuwste Amerikaanse films kunnen bekijken en elke dag naar 'Frankrijk' kunnen. Verder liggen Puerto Rico, Antigua, St. Croix, Dominica, etc. om de hoek. Daarnaast bestaat altijd nog de optie van een rechtstreekse vlucht naar Nederland met al zijn opties. Vluchten kan altijd nog...

Gesprek op Sint Maarten

2005-03-18T17:23:00.000+01:00

Een bank op Sint Maarten wil met me praten. Verder heb ik nog geen
reacties op mijn sollicatatiemailtjes gekregen. Op zich moet je het
natuurlijk maar net treffen dat een open sollicitatie binnenkomt als
er toevallig ook een vacature is, zoals bij die ene bank. Er achteraan
bellen zal in ieder geval ook geen kwaad kunnen. Ben in ieder geval
benieuwd naar het gesprek dat al staat. Het blijft toch een grote
uitdaging om te werken in een voor mij ander soort functie - meer
commercieel en minder research - in een andere cultuur en met een
andere taal. Het geeft in ieder geval kansen om nieuwe dingen te
leren.

De overheidsdienaren op SXM die ik heb gesproken, waarschuwden dat
vooral het bezit van 'coping skills' belangrijk is voor mensen die de
overstap maken. Dat incasseringsvermogen zou niet nodig omdat 'het
systeem' zoveel van je vraagt, maar omdat het je frustreert -
overigens vaak omdat er geen duidelijk systeem blijkt te zijn...

Reggaeblues bestaat niet!

2005-03-16T13:36:00.000+01:00

Mijn pogingen om op mijn gitaar ook daadwerkelijk een crossover tussen reggae en blues te bewerkstelligen, zijn steevast gestrand. Het verschil lijkt onoverbrugbaar. Mijn vermoedens dat het in het beste geval niet voor Sint Juttemis zou lukken iets dergelijks te produceren, kregen gisteren een muziektheoretisch fundament. Volgens ex-conservatium Jos zijn er aanzienlijke verschillen in ritme en harmonie. Reggae draait om de backbeat, terwijl de blues juist de eerste tel opzoekt. Verder is Reggae typisch in mineur en blues in majeur (een grappig verschil, want de eerste klinkt over het algemeen vrolijk en de blues juist wat tobberiger, maar dit terzijde). Misschien dat er bruggetjes te leggen zijn tussen beide, maar dat zou weleens een lange zoektocht kunnen vergen...

Reggaeblues als zoektocht naar het onmogelijke. Dat geeft toch weer een extra gelaagdheid aan de naam....

Wennen aan de Ardennen?

2005-03-15T00:44:00.000+01:00

Van het weekend met mijn moeder, broer en onze vriendinnen naar de Belgische Ardennen geweest. Het was een wat verlaat moederdagcadeau, maar daarom niet minder gewaardeerd. Zonder al te veel bijzondere dingen te doen, was het een behoorlijk rielekste vakantietje: wat kasteeltjes, stadjes en wandelingetjes, maar vooral ook het haardvuur. En onder het genot van een koffielikeurtje heeft moederlief iedereen dik ingemaakt met Scrabble.

Geen haardvuur in de tropen. En geen weekendjes weg met familie of vrienden - of in ieder geval niet vaak. Dat zijn duidelijk dingen die ik zou gaan missen in de tropen.

Had het vandaag met collega Joost over emigreren naar de Caribbean en de vraag of het mogelijk is een soort vakantie-gemoedstoestand vast te houden als je er elke dag naar je werk moet. De zon, de zee en de palmen - wen je er niet gewoon aan? Misschien komen we daar binnenkort achter...

...ondertussen op Sint Maarten

2005-03-07T17:30:00.000+01:00

Dit weekend is op Sint Maarten de jaarlijkse Heineken regatta van
start gegaan - nummer 25 alweer. Om het evenement even goed luister
bij te zetten was gisteravond zelfs de reggae-held Jimmy Cliff
ingevlogen. Ook voor de sponsor geldt natuurlijk 'You can have it if
you really want it'. Aan de races doen een bootje of honderd mee, soms
luisterend naar melige namen als Vrijgezeilig, Nae Hassle of Lazy Dog.
Ik ben er overigens nog nooit bij geweest, maar het lijkt me een leuk
feestje. Wie weet volgend jaar....

Bratwurst und alte Scheisse

2005-03-07T15:00:00.000+01:00

Vanuit 'de West' nog geen nieuws. Moet er deze week maar eens een paar telefoontjes aan wagen. Het tijdsverschil van 5 uur komt wel handig uit, want bellen kan gewoon 's avonds thuis.

Veel skipret gehad in Sauerland met Berend en Francisca. Na twee dagen voel ik erg goed welke spieren ik precies gebruikt heb. Tsja, skien doe je dus kennelijk ook met je billen... Op de pistes heerste een gezellige 'Anton aus Tirol' sfeer en ook in de kroeg kunnen lachen met de immer vriendelijke Oosterbuur.

Overigens zijn twee collega's die vorige week ook aan het skien waren vandaag niet op komen dagen. Een heeft zijn arm uit de kom, de ander is nog spoorloos - waarschijnlijk ingesneeuwd ofzo...

Wachten in de sneeuw...

2005-03-03T09:49:00.000+01:00

Misschien heb ik een beetje last van Hollandsch ongeduld, maar ik baal
dat ik nog geen reactie heb gehad op mijn open sollicitaties - ook
niet een bevestiging van ontvangst. Dat zou nou toch echt goeie
service geweest zijn (zie eerder bericht).

Ondertussen zitten wij in de sneeuw en gaan een zeer koude maartnacht
tegemoet waarin het tot 15 graden kan vriezen plaatselijk. Tja...
vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan! Nu Sauerland nog om de
hoek ligt ga ik een weekeindje met vrienden op de latten de besneeuwde
hellingen afglijden.

En wat is ondertussen het weer op de Antillen? Yahoo weather geeft
natuurlijk weer net geen weerbericht voor St.Maarten, maar wel voor
het veel kleinere Statia. Met 27 graden is de temperatuur prima, maar
ze gaan wel 4 dagen regen tegemoet. Toch nog een beetje
gerechtigheid....

Charlie

Cultuur van de koude (of warme) grond

2005-03-02T09:04:00.000+01:00

Vandaag 6 open sollicitaties de deur uitgedaan naar Sint Maarten. Dus nu maar ff die reacties afwachten. Vantevoren een belrondje gedaan om e-mailadressen te checken en aan welke persoon ik de brief kon richten. Dat bleek opvallend vaak gewoon de persoon aan de telefoon. Mogelijk ben ik hier op een cultureel verschilletje met Nederland gestuit. Misschien zijn ze op het 'Friendly Island' inderdaad wel gewoon klantvriendelijker (al zullen ze dat niet van de Nederlanders geleerd hebben). Mogelijk is de werkcultuur wat meer anders dan bij ons. In Nederland is er voor elk klein klusje iemand verantwoordelijk - in theorie blijft er zo geen werk liggen, maar het zorgt er ook voor dat mensen onkiese klussen doorschuiven naar het volgende loket. Het zou kunnen dat op Sint Maarten niet de klus of het personeel centraal staat, maar de klant die gewoon snel, makkelijk en persoonlijk geholpen wil worden. De tijd zal leren of die analyse klopt ...

ReggaeBlues

2005-02-28T13:11:00.000+01:00

Hallo - wees welkom op mijn weblog.

Vanaf deze plaats zal ik proberen op columnistieke wijze verslag te doen van mijn ervaringen als bleekscheet in de caribbean.

Maar nog even geduld.....

xxx aai

Charlie